เจียงเสี่ยวสุ่ยกล่าวว่า “เธอปลอดภัยดี แค่ไปเจอเรื่องโรแมนติกนิดหน่อย วางใจเถอะ”
ผู้ช่วยฉินยิ่งร้อนใจ ฟู่เจียเจียเป็นลูกพี่ลูกน้องของฟู่หมิงหยวน ทั้งยังเป็นคุณหนูตัวจริงของตระกูลฟู่ เขาพาเธอออกมา หากถูกไอ้หนุ่มผมทองลักพาตัวไป เขาก็หนีความรับผิดชอบไม่พ้น
“คุณเจียง เจียเจียอยู่ที่ไหนครับ ผมจะไปรับเธอกลับมา”
เจียงเสี่ยวสุ่ยกล่าวว่า “อยู่บนรถคันหนึ่งที่ยาวมาก ป้ายทะเบียนถูกบังไปครึ่งหนึ่ง”
เธอบอกหมายเลขทะเบียนรถให้เขาฟัง
พอผู้ช่วยฉินได้ยินหมายเลข สีหน้าก็หม่นลงทันที
นั่นเป็นรถของผู้นำตระกูลคาโรลีนประจำเมืองนี้
และเป็นคนที่ผู้ช่วยฉินไม่อยากเข้าไปข้องเกี่ยวด้วยที่สุด
ถ้าฟู่เจียเจียไปกับพวกเขาจริง เขาคงต้องออกแรงไม่น้อยกว่าจะพาตัวกลับมาได้
เจียงเสี่ยวสุ่ยกล่าวว่า “ไม่ต้องรีบหรอก พวกเขาจะมาหาเอง ฉันหิวแล้ว อยากกินอะไรสักหน่อย”
เมื่อได้ยินชื่อตระกูลคาโรลีน ใบหน้าของอิ่นเซี่ยงหน่วนก็ซีดเผือด
ในหัวพลันปรากฏดวงตาสีฟ้าเย็นชา
นั่นคือฝันร้ายของเธอ เธอคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้พบเขาอีกแล้ว
ได้แต่หวังว่าคนคนนั้นจะไม่มาปรากฏตัวที่มิลาน
เดิมทีเธอจัดคนไปดักเจียงเสี่ยวสุ่ยในห้องน้ำ ตั้งใจจะทำให้เธอหายตัวไปทันทีที่ลงจากเครื่อง ไม่คิดว่าเจียงเสี่ยวสุ่ยจะไม่เป็นอะไร แต่ฟู่เจียเจียกลับหายตัวไปแทน ทั้งที่ไม่ควรเป็นคนที่หายไปเลยด้วยซ้ำ
ผู้ช่วยฉินกล่าวว่า “ผมจะพาพวกคุณไปโรงแรมก่อนครับ”
จากนั้นค่อยไปขอตัวคนจากตระกูลคาโรลีน
ตราบใดที่ฟู่เจียเจียอยู่กับพวกเขา อย่างน้อยก็ปลอดภัยไร้กังวล
อิ่นเซี่ยงหน่วนกล่าวว่า “ผู้ช่วยฉิน คุณควรรีบไปเดี๋ยวนี้ ถ้าเจียเจียเป็นอะไรขึ้นมา พวกเราไม่มีใครรับผิดชอบไหว คุณไม่รู้หรือว่าผู้นำตระกูลคาโรลีนเป็นคนแบบไหน”