/>(“ตระกูลเจียงก็พอใช้ได้นะ ถึงคุณเจียงจะไม่อยู่แล้ว แต่ลูกชายทั้งสี่คนก็ไม่เลว คนโตเจียงปินกำลังรุ่งเรือง ตอนนี้กิจการของตระกูลเจียงไม่ได้ด้อยกว่าตอนพ่อแม่เขายังอยู่เลย”
“หึ! ดีแต่เปลือก ของจริงไม่มีอะไร เจียงคนโตเพิ่งออกจากคุก ส่วนเจียงคนรองถูกไล่ออกจากราชการเมื่อหลายปีก่อนเพราะข่าวฉาว คนที่สามเป็นนักแสดง ส่วนคนที่สี่ก็เป็นคนพิการขา บ้านนี้จะไปทำอะไรได้”
ด้านนอก บรรดาคนรับใช้กำลังปูพรมแดงสำหรับวันพรุ่งนี้ ผู้รับผิดชอบจากแบรนด์หรูต่างทยอยเข้าออกไม่ขาดสาย
ของเหล่านี้ล้วนเป็นของใช้ประจำวันซึ่งฟู่ไท่ไท่เตรียมไว้ให้หลานสะใภ้คนใหม่
ตระกูลฟู่ไม่ได้ประกาศเรื่องงานแต่งครั้งนี้อย่างเอิกเกริก พวกเธอได้รับเชิญมาเพราะสนิทสนมกับคุณนายฟู่เท่านั้น
พวกเธอมาเพื่อดูว่าเจ้าสาวแก้เคล็ดของตระกูลฟู่คนนี้เป็นอย่างไร จะได้มีเรื่องเอาไปพูดต่อ
แต่เห็นได้ชัดว่าคุณหญิงผู้เฒ่าฟู่คาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว ของทุกชิ้นที่ซื้อจึงเป็นของชั้นดี และจัดงานแต่งด้วยมาตรฐานไม่ต่างจากการรับสะใภ้เข้าบ้านเลย
พวกคุณนายคิดถึงลูกสาวของตัวเองแล้วก็อดรู้สึกขุ่นใจไม่ได้ คำพูดจึงเต็มไปด้วยหนาม
“คุณหญิงผู้เฒ่าจัดงานเสียใหญ่โตขนาดนี้ แต่ไม่เห็นตระกูลเจียงแสดงน้ำใจอะไรเลย”
“ตระกูลเจียงให้สินเดิมมามากแค่ไหนหรือ”
คุณนายฟู่รับชาที่อิ่นเซี่ยงหน่วนชงมาให้ ก่อนตอบเสียงเย็นว่า “สินเดิมอะไรกัน เมื่อวานเขาบอกว่าจะไปขนมา แต่กลับมือเปล่า”
“ตระกูลเจียงก็เกินไปแล้ว แต่งลูกสาวทั้งที ทำเหมือนส่งขอทานมาอย่างนั้นแหละ”
“ก็ส่งขอทานตัวน้อยมาให้จริง ๆ นั่นแหละ ได้ยินว่าคุณหนูเจียงคนนี้เพิ่งถูกรับกลับมาจากสถานสงเคราะห์ เด็กสาวที่เลี้ยงอยู่ในบ้านไม่ยอมมาแก้เคล็ด ก็เลยไปรับคนหนึ่งจากข้างนอกมาแทน”