ฟู่หมิงหยวนมองรอยฟันบนซี่โครงแกะแล้วหลุดหัวเราะออกมา “ผู้ช่วยฉิน ตักซุปให้คุณเจียงอีกชาม”
เขายิ้มพลางเอ่ยเสียงนุ่ม “กินได้ตามสบายเลยนะ ของพวกนี้เป็นของคุณทั้งหมด ถ้าไม่พอยังมีอีก”
เจียงเสี่ยวสุ่ยสบายใจขึ้น เผยรอยยิ้มจนเห็นฟันเม็ดเล็กเรียงเป็นแถว “หนูสุขภาพแข็งแรงมากเลยนะ หนูเก่งมาก ปกป้องคุณได้! ทำให้คุณอายุยืนถึงร้อยปีได้ด้วย!”
ฟู่หมิงหยวนนึกถึงตอนอยู่ในโถงพระเมื่อครู่ ริมฝีปากแดงของเธอเผยอขึ้น ดูดควันดำสายหนึ่งเข้าไป
เขารู้ว่าบนโลกใบนี้มีผู้มีความสามารถพิเศษอยู่มากมาย ทั้งยังมีปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติอีกหลายอย่างที่อธิบายไม่ได้
แต่ภาพเมื่อครู่สร้างความตื่นตะลึงให้เขาไม่น้อย
เพิ่งพบเด็กหญิงตัวน้อยคนนี้ได้แค่สองวัน ชีวิตของเขาก็แทบพลิกผันไปหมดแล้ว
เขามองฟันเม็ดเล็กเรียงเป็นแถวของเธอ ดูราวกับลูกสัตว์กำลังหัดอวดเขี้ยวเล็บของตัวเอง จึงอดหัวเราะไม่ได้ “รอจนคุณอายุถึงเกณฑ์แต่งงานตามกฎหมายก่อน ถ้ายังอยากแต่งกับผม เราค่อยมาคุยเรื่องนี้กัน”
ตอนนั้นเอง เสียงไม้เท้ากระทบพื้นดังตึกตักมาจากด้านนอก
“หมิงหยวน! เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมถึงปิดบังฉัน!” ฟู่ไท่ไท่หน้าซีดเผือด “ฉันตกใจแทบตาย อาจารย์หวังคำนวณได้ว่าเกิดเรื่องกับแม่ของเธอใช่ไหม?”
อาจารย์หวังถือแส้ปัดฝุ่น เดินตามหลังเข้ามาอย่างสบาย ๆ
เรื่องในโถงพระ ฟู่หมิงหยวนสั่งปิดปากทุกคนไว้ ไม่ได้บอกฟู่ไท่ไท่เพราะไม่อยากให้เธอเป็นห่วง
ผู้ช่วยฉินช่วยอธิบายแทนเขา “เมื่อวานมีช่างนวดคนหนึ่งทำร้ายคุณฟู่ อีกฝ่ายอาจเกี่ยวข้องกับคุณนาย ตอนนี้ตำรวจกำลังสอบสวนอยู่ครับ”
“คุณย่าไม่ต้องห่วงนะครับ โชคดีที่เสี่ยวสุ่ยช่วยผมไว้”