โชคดีที่ป้อนคำที่สามเข้าไปได้สำเร็จ
พอยาเข้าปาก ลำคอของฟู่ไท่ไท่ก็ขยับกลืน ถึงขั้นกลืนลงไปเองได้แล้ว
“คุณนายฟื้นแล้ว!” พ่อบ้านร้องด้วยความตกใจ “คุณหนูเจียง คุณเป็นหมอเทวดาจริง ๆ!”
คุณหมอจงที่อยู่ข้าง ๆ ถอนหายใจด้วยความทึ่ง เขาไม่เคยเห็นยาชนิดไหนออกฤทธิ์ได้มหัศจรรย์ขนาดนี้ ถ้าไม่ได้เห็นกับตา เขาคงสงสัยว่าคุณนายเป็นหน้าม้าของหญิงสาวคนนี้
ฟู่ไท่ไท่ลืมตาขึ้นอย่างงุนงง กวาดตามองไปรอบ ๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่งทันที พ่อบ้านรีบเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น รวมถึงคำพูดของอาจารย์หวังด้วย
ฟู่ไท่ไท่ไม่ได้ประหลาดใจ นางลูบหน้าอกพลางกล่าวว่า “แค่ก มิน่าล่ะ ช่วงนี้ฉันถึงรู้สึกเจ็บหน้าอกอยู่ตลอด ที่แท้ก็ถึงคราวสิ้นอายุขัยแล้ว”
“คุณย่าคะ ดื่มยานี่แล้วคุณย่าจะอายุยืนถึงร้อยปีเลยค่ะ” เจียงเสี่ยวสุ่ยกล่าว
ฟู่ไท่ไท่สูดกลิ่นหอมของดอกไม้ที่ลอยอวลอยู่ตรงปลายจมูก ริมฝีปากและฟันยังคงหอมละมุน “เด็กดี เธอช่วยชีวิตฉันไว้อีกครั้งแล้ว”
นางยกถ้วยขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด
เมื่อเห็นสีหน้าของฟู่ไท่ไท่ค่อย ๆ กลับมาสดใส ใบหน้าก็เริ่มมีเลือดฝาด
ฟู่หมิงหยวนในที่สุดก็ผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก
ฟู่ไท่ไท่กล่าวว่า “หมิงหยวนเอ๊ย ต่อหน้าอาจารย์หวัง สาบานมาสิว่าเธอจะแต่งเจียงเสี่ยวสุ่ยเป็นภรรยา ไม่อย่างนั้นย่าจะต้องตายอย่างอนาถ!”
ฟู่หมิงหยวนกล่าวว่า “คุณย่าจะทำแบบนี้ไปทำไมครับ”
“ถ้าเธอไม่สาบาน ฉันสาบานเอง!” ฟู่ไท่ไท่คาดคั้นไม่ลดละ
คิ้วคมเข้มของฟู่หมิงหยวนขมวดเข้าหากัน เขาค่อย ๆ ชูสามนิ้วขึ้น “ผมสาบาน... ผมจะ...”
เจียงเสี่ยวสุ่ยหิ้วถุงพลาสติกวิ่งเข้ามา ยื่นฝ่ามือไปประกบกับมือของเขา “พูดตามฉันนะ ฟ้าดินเป็นพยาน ตะวันจันทราเป็นหลักฐาน ฉันยินดีผูกสัมพันธ์เป็นคู่บำเพ็ญกับเจียงเสี่ยวสุ่ย”
ฟู่หมิงหยวนกลับเสริมว่า “เป็นเวลา 3 เดือน หลังจากนั้นจะแต่งงานหรือไม่ก็แล้วแต่”
เจียงเสี่ยวสุ่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง “อืม ถ้าผิดคำสาบาน ขอให้ฟ้าลงทัณฑ์ดินลงโทษ”
ฟู่ไท่ไท่ไม่พอใจที่เขากำหนดเวลาไว้ แต่ในที่สุดก็เห็นเขายอมเอ่ยปาก จึงทำได้เพียงปล่อยให้เป็นไปตามนี้ก่อน แล้วค่อยหาทางจัดการในภายหลัง