ก่อนหน้านี้ทำไมถึงไม่มีข่าวเล็ดลอดออกมาเลยสักนิด
เจียงหมิงกล่าวอย่างสุภาพว่า “วันนี้เรื่องส่วนตัวของผมทำให้ทุกท่านหมดสนุก ต้องขออภัยด้วยครับ พี่ใหญ่ของผมออกมาวันนี้ ก็อยากอาศัยงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จของน้องสาว ขอบคุณทุกท่านที่คอยดูแลตระกูลเจียงมาโดยตลอด รบกวนทุกท่านรอสักครู่นะครับ”
ไม่นานนัก
พนักงานบริการสองคนผลักประตูบานใหญ่เปิดออก ตามด้วยเหล่าบอดี้การ์ดที่เดินเข้ามาเป็นแถวยาวจากระยะไกล
ทางเดินมืดสลัวกลืนกินแสงสว่างทั้งหมด ชายรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่งก้าวออกมาจากความมืด ชุดสูทปกป้านสีเทาเงินขับให้ร่างของเขาดูสูงสง่าและสูงศักดิ์เปล่งประกาย
ใบหน้าของเขาคล้ายเจียงหมิงมาก
เพียงแต่คิ้วเรียวยาวกว่า หางตาเชิดขึ้น แววตาคมกริบ ไอสังหารอันเข้มข้นแผ่ซ่านเข้าปะทะใบหน้า
เขาแตกต่างจากเจียงหมิงผู้สุขุมอ่อนโยนอย่างสิ้นเชิง ไอสังหารแผ่กระจายออกมารอบตัว เพียงสบตากับเขาก็ทำให้คนหนาวสะท้าน
เจียงเสี่ยวสุ่ยเงยหน้ามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น
นี่คือพี่ชายคนโตของร่างนี้หรือ?
เธอเคยเห็นคนที่มีบรรยากาศเช่นนี้มาก่อนนานแล้ว เป็นจักรพรรดิผู้ที่เคยเป็นขอทานมาสิบชาติ ทรราชผู้เลื่องชื่อไปทั่วหล้า แม้สร้างผลงานยิ่งใหญ่เหนือผู้ใด แต่กลับไม่ได้ใจประชาชน
ชาวบ้านทุกข์ทนกับความโหดเหี้ยมไร้ขอบเขตของเขา ส่วนโลกบำเพ็ญเซียนเพียงเอ่ยถึงจักรพรรดิผู้นี้ ทุกคนก็แทบกัดฟันด้วยความแค้น ต่างประกาศว่าใคร ๆ ก็สมควรสังหารเขา
เจียงเสี่ยวสุ่ยเคยพบจักรพรรดิผู้นั้น เขาเป็นคนดีมาก อย่างน้อยก็สร้างสระอาบน้ำขนาดใหญ่ให้นางในพระราชวัง ทั้งยังประกาศกับภายนอกว่านางคือสัตว์เทพผู้พิทักษ์ราชวงศ์ ให้ประชาชนบูชานาง