ภายในห้อง เด็กหญิงอยู่ใต้แสงศักดิ์สิทธิ์ที่ปกคลุมร่าง แขนขาที่หักงอของเธอกลับคืนสู่สภาพเดิมอีกครั้ง หนังศีรษะก็งอกสมบูรณ์
ใบหน้าผีนับไม่ถ้วนที่อัดแน่นอยู่ทั่วห้องล้วนกลับเข้าไปในร่าง
เธอยื่นนิ้วออกมาอย่างสงสัย แล้วจิ้มหน้าท้องตัวเองสองสามที ปรากฏว่ามันอุ่นด้วย
“พี่สาว”
เจียงเสี่ยวสุ่ยยื่นหัวแมวที่หดเล็กเหลือขนาดปลายนิ้วให้เธอ
“นี่คือร่างแท้ของเธอ เก็บไว้ให้ดี ถ้ามันหายไป เธอก็จะกลับเป็นเหมือนเดิม” เธอพูดอย่างจริงจัง “ถ้ากลับไปเป็นแบบนั้นอีก ฉันจะกินเธอซะ”
เด็กหญิงทำอะไรไม่ถูก เธอไม่อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม จึงคิดอย่างหวาดผวาจะซ่อนแมวดำไว้ในเสื้อ
เจียงเสี่ยวสุ่ยเห็นว่าไม่เหมาะ
“กินมันเข้าไป”
“หา?” เด็กหญิงตกใจ
เต่าวิญญาณพยักหน้าตาม “นายหญิงบอกให้เธอกลืนร่างแท้ลงท้อง แบบนี้ถึงจะปลอดภัย”
เจ้านายกับบ่าวรับใช้คู่นี้มีความคิดตรงกันในเรื่องนี้ ต่างก็เห็นว่าของล้ำค่าต้องกลืนลงท้องถึงจะวางใจ
เด็กหญิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกลืนหัวแมวลงไป
เธอปรากฏร่างขึ้นได้เพราะพลังชีวิตของเจียงเสี่ยวสุ่ย และเจียงเสี่ยวสุ่ยก็เป็นผู้สร้างร่างให้เธอ ทั้งยังช่วยต้านทานทัณฑ์อัสนีจนเธอกลายเป็นมนุษย์
เธอกับเจียงเสี่ยวสุ่ยมีจิตใจและพลังเชื่อมถึงกัน หากเธอล่วงละเมิดกฎแห่งฟ้าดิน เจียงเสี่ยวสุ่ยก็จะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย
ตอนนี้เมื่อมีร่างแล้ว รอจนบำเพ็ญเพียรสำเร็จ ผู้บำเพ็ญในโลกนี้ก็คงมีน้อยคนนักที่จะต่อกรกับเธอได้
เต่าวิญญาณยังไม่วางใจ จึงเตือนฟู่เหยียนว่า “ร่างของเธอเป็นสิ่งที่นายหญิงมอบให้ หากเธอทำผิด นายหญิงก็จะพลอยเดือดร้อนไปด้วย”