เซียวหนานซานอยู่จัดการเรื่องหลังจากนั้น
คนอื่น ๆ กลับไปก่อน
ระหว่างทาง เจียงเสี่ยวสุ่ยง่วงจนแทบลืมตาไม่ขึ้น
ในห้วงนิทรา เธอได้กลิ่นปราณอาฆาตจากโลหิต จึงซุกตัวเข้าหาอ้อมแขนของฟู่หมิงหยวนโดยไม่รู้ตัว
ผู้ช่วยฉินเป็นคนขับรถ ส่วนเจียงเหยียนนั่งอยู่เบาะหน้า
เจียงเหยียนมองจากกระจกมองหลัง เห็นเจียงเสี่ยวสุ่ยแทบจะขดตัวอยู่ในอ้อมแขนฟู่หมิงหยวน เขาจ้องฟู่หมิงหยวนเขม็ง แล้วกระแอมเสียงดังอย่างหงุดหงิด “แค่ก!”
ฟู่หมิงหยวนเหลือบมองเขา แววตาลุ่มลึก
เจียงเหยียนยิ่งโมโห
ตาแก่นี่ไปทำอีท่าไหนถึงได้ทำให้น้องสาวเขาหลงหัวปักหัวปำขนาดนี้ ติดหนึบอย่างกับหมีโคอาลา ห่างกันสักนาทีก็ไม่ได้
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหา “ฟู่หมิงหยวน” ข้อมูลโดยละเอียดของอีกฝ่ายก็ปรากฏขึ้นทันที ทั้งประธานบริษัทฟู่ซื่อ บุคคลรุ่นใหม่ดีเด่น ผู้ก่อตั้งบริษัทเทคโนโลยีระดับสูง ประธานสมาคมโน่นนี่ แค่ตำแหน่งก็ยาวเหยียดไปสองหน้า
บางตำแหน่งเรียกยากและซับซ้อน เจียงเหยียนอ่านยังลำบาก
เจียงเหยียนค้นจากสารานุกรมออนไลน์ไปจนถึงข่าวซุบซิบ กระทั่งเห็นข่าวเรื่องคุณหญิงผู้เฒ่าฟู่เลือกคนมาแต่งงานแก้เคล็ด เขาก็รู้สึกร้อนวูบในหัว ความโกรธพุ่งขึ้นมาในทันที
บ้าจริง! ที่แท้หมอนี่กล้าถึงขั้นให้น้องสาวเขาแต่งงานแก้เคล็ดให้ตัวเอง
ตาแก่ที่มีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงสามเดือน ยังกล้าหน้าด้านขนาดนี้ได้ยังไง
พี่ชายคนรองสมองโดนลาถีบหรือไง ถึงได้ยอมตกลงกับเรื่องแบบนี้
รถจอดหน้าบ้านตระกูลฟู่
“ถึงบ้านแล้ว” ฟู่หมิงหยวนเขย่าเจียงเสี่ยวสุ่ยเบา ๆ แต่เธอหนุนตักเขาหลับสนิทไม่ได้สติ พอได้ยินเสียงก็ขยับตัวขึ้น ก่อนจะกอดเอวเขาไว้แน่น
ฟู่หมิงหยวนจนปัญญา จำต้องอุ้มเธอลงจากรถ
เจียงเหยียนได้สติ พอเห็นภาพนั้นเลือดก็ขึ้นหน้า เขาพุ่งเข้าไปหมายจะแย่งเจียงเสี่ยวสุ่ยมา
“เจียงเสี่ยวสุ่ย ตื่นได้แล้ว อย่าหลับต่อ กลับบ้านกับพี่!”
เขาถลึงตามองฟู่หมิงหยวน “ฉันไม่สนว่าคุณใช้ข้ออ้างอะไรไปเกลี้ยกล่อมพี่ชายคนรอง แต่เรื่องให้เจียงเสี่ยวสุ่ยแต่งงานแก้เคล็ด ฉันไม่เห็นด้วย ยกเลิกไปซะ!”