ฟู่หมิงหยวน: “ห้อง 301, 302 กับ A101 แนะนำให้ปิดกั้นไว้ตรวจสอบ”
หยางข่ายหน้าถอดสี “อย่านะ!”
ตำรวจที่เป็นหัวหน้าสั่งเพื่อนร่วมทีมผ่านวิทยุสื่อสารให้ไปตรวจดู
เจียงเสี่ยวสุ่ยมองฟู่หมิงหยวนอย่างประหลาดใจ
สมกับเป็นคู่ชีวิตของเธอ เดาได้แม่นจริง ๆ
เธอยื่นมือออกไป “ส่งชิกิงามิมาให้ฉันเถอะ ฉันจะพาเธอกลับไปเอง” ตำรวจคนนี้มีพลังหยางแรงเกินไป หากปล่อยให้ถือไว้อีกสักพัก วิญญาณของชิกิงามิตัวน้อยคงสลายไปหมด
หยางข่ายขวางอยู่หน้าประตู “คุณตำรวจ ห้องพวกนี้ยังไม่เปิดให้คนนอกเข้าไปครับ ข้างในยังตกแต่งไม่เสร็จ ไม่ต้องไปดูหรอกครับ”
“หลีกไป!”
“เอาอย่างนี้ไหมครับ รอสักครู่ ผมให้คนเอากุญแจมาให้ ห้องพวกนี้เพิ่งเปลี่ยนกุญแจ ผมไม่มีกุญแจครับ”
พูดจบ เขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า ตั้งใจจะรีบแจ้งคนที่ใช้ห้องเหล่านี้
ตำรวจถาม “ยังตกแต่งไม่เสร็จ แล้วเปลี่ยนกุญแจทำไม?”
ตำรวจแย่งโทรศัพท์ของหยางข่ายมา “นำทางไป”
“พวกเราไปด้วย!”
เจียงเสี่ยวสุ่ยดิ้นรนจะกระโดดลงจากอ้อมแขนฟู่หมิงหยวน แต่เขาคว้าตัวกลับมาได้อย่างหวุดหวิด
สีหน้าของเขาดำทะมึน
ผู้ช่วยฉินรู้ความ รีบลงไปเอาเสื้อผ้าสำรองในรถ
ฟู่หมิงหยวน: “โทรหาคุณเห่อ บอกให้เขามาที่นี่ บอกว่ามีข่าวลูกสาวของเขา”
ผู้ช่วยฉินชะงักไป ก่อนรีบรับคำ
บอดี้การ์ดที่ตามฟู่หมิงหยวนมาลากนักข่าวสองคนออกมาจากห้องข้าง ๆ
“คุณฟู่ จะจัดการสองคนนี้อย่างไรครับ?”