ในห้องถ่ายทอดสด
“โอ๊ย เสียงเพราะขนาดนี้ เสียดายจังที่มองไม่เห็นภาพ”
“ภรรยาฟู่รุกเข้าหาเองเลยนะ ดูไม่เหมือนวางยาเลย”
ห้องถ่ายทอดสดถูกปิดอีกครั้ง
ผู้ช่วยฉินนึกถึงถ้อยคำหยาบคายที่เพิ่งเหลือบเห็น เส้นเลือดบนหน้าผากก็เต้นตุบ ๆ ด้วยความโกรธ
เขามองผ่านกระจกมองหลัง เห็นสีหน้าของชายหนุ่มซ่อนอยู่ในเงามืด ภายในรถมีบรรยากาศกดดันอย่างยิ่ง
เขารู้สึกว่าทัศนวิสัยในรถไม่ดีเอาเสียเลย จนแทบมองไม่เห็นเงาร่างของคนที่นั่งอยู่ด้านหลัง
……
นอกห้อง
ไอสีดำแผ่ซึมผ่านช่องประตูเข้าไป เลื้อยไปถึงเท้าของชายสวมหมวกแก๊ป
ชายสวมหมวกแก๊ปทำลายกล้องวงจรปิด พลางถอดเสื้อผ้า ก่อนจะกระโจนเข้าหาเตียงอย่างกระหืดกระหอบ
เขามีชีวิตมานานขนาดนี้ เปลี่ยนร่างมาแล้วตั้งมากมาย ย่อมไม่ใช่เด็กหนุ่มใจร้อนเหมือนเมื่อก่อนอีกต่อไป แต่พอเห็นผู้หญิงคนนี้กลับอดใจรอแม้แต่ 15 นาทีไม่ไหว อยากรีบเสพสุขกับของรางวัลของตัวเองจนแทบทนไม่ไหว
เขาเลียเขี้ยวที่ยื่นพ้นมุมปาก ปลายนิ้วมีเล็บงอกยาวออกมาแล้วหดกลับเข้าไป รอยยิ้มเต็มไปด้วยความชั่วร้าย
เมื่อเขาหันกลับมา
บนเตียงกลับไม่มีสาวงามเนื้อตัวหอมกรุ่นอย่างที่จินตนาการไว้เลย
แสงสีแดงวาบผ่าน
หมวกแก๊ปร่วงลงพื้น ชายคนนั้นคว่ำหน้าล้มลงไป
ไอสีดำบนพื้นมุดเข้าไปในร่างของมนุษย์ แผ่นกระดาษใบหนึ่งร่วงออกมาและเปื้อนเลือดไปทั่ว
เสียงดังปัง!
ประตูห้องถูกคนจากด้านนอกกระแทกเปิด
ใบหน้าเคร่งขรึมของฟู่หมิงหยวนปรากฏขึ้นตรงประตู
เจียงเสี่ยวสุ่ยนั่งอยู่ข้างเตียง เสื้อผ้ากระจายอยู่บนพื้น เธอรีบดึงผ้าห่มมาคลุมตัว