“หุบปาก!”
อารองฟู่ยกมือขึ้น ตั้งใจจะตบเธอสักฉาด
ในใจเขาคำนวณเรื่องต่าง ๆ ไว้แล้ว ก่อนหน้านี้เขาแค่สงสัยเท่านั้น
ดูจากท่าทีของคุณย่าฟู่ เรื่องนี้คงไม่คลาดเคลื่อนไปจากความจริงสักเท่าไร
ตอนนี้เขาถูกเบียดไปอยู่ชายขอบอำนาจของตระกูลแล้ว หากคุณย่ารู้ชาติกำเนิดของเขาและยืนยันว่าเขาไม่ใช่คนตระกูลฟู่ แล้วเขาจะไปแย่งสมบัติตระกูลกับฟู่หมิงหยวนได้อย่างไร
ยังดีที่ตอนนี้เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ หากตรวจพิสูจน์กันตอนนี้ ก็เท่ากับประกาศให้คนอื่นรู้โต้ง ๆ ว่าตระกูลฟู่มีปัญหาภายใน ซึ่งจะกระทบราคาหุ้น
เพิ่งเกิดอุบัติเหตุที่เขาเหนือไปหมาด ๆ หากยังเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นอีก เกรงว่าผู้ถือหุ้นในบริษัทจะพากันหวาดหวั่น
วันนี้ปิดเรื่องนี้ไว้ก่อน ตราบใดที่ยังไม่พูดกันให้ชัดเจนต่อหน้า เขาก็ยังมีส่วนแบ่งในทรัพย์สินของตระกูล
หากทำเรื่องให้อื้อฉาวเกินไป แล้วคุณย่าตัดสินใจเด็ดขาดว่าจะไล่เขาออกไป นั่นต่างหากถึงจะเป็นการคว้าน้ำเหลว
คุณย่าฟู่กุมหน้าผาก พลางจ้องใบหน้าของอารองฟู่ด้วยความรู้สึกแปลกหน้า
บนใบหน้าเขาไม่มีเค้าความองอาจของพ่ออยู่เลยแม้แต่น้อย
“ทำไมถึงโตมาเป็นคนแบบนี้ได้ ฮั่วหลิงเทียนเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ผึ่งผาย แล้วจะให้กำเนิดลูกชายที่มีนิสัยแบบเธอได้ยังไง หรือเป็นเพราะฉันเลี้ยงเธอมาเสียคน!”
เธอปวดหัวจนแทบทนไม่ไหว อยากขุดร่างตาแก่นั่นขึ้นจากหลุมฝังศพมาตบสักสองฉาด แล้วถามให้รู้เรื่อง
“ฟู่ยวี่ ไอ้สารเลว!”
เธอไม่น่าเชื่อถือถึงขนาดนั้นเลยหรือ ถึงต้องหลอกเธอ ปล่อยให้เธอเสียเวลาไปทั้งชีวิต!
ชีวิตคู่ของพวกเขาต้องพลาดช่วงเวลาหลายสิบปีไปด้วย!
