บทที่ 18 หลี่ชิงสารภาพรักกับฉัน!
อาเฉียงคุกเข่าอยู่บนพื้นอย่างเหม่อลอย ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลน ไม่อยากเชื่อภาพที่เห็นตรงหน้า
เขารู้จักหลี่ชิงดี รู้ว่าแม้เธอจะเป็นแอร์โฮสเตส หุ่นเร่าร้อน หน้าตาสะสวยราวดอกท้อ ทั้งยังเคยพบเจอเศรษฐีที่นั่งชั้นหนึ่งมาไม่น้อย ตามเหตุผลแล้วเธอน่าจะเปิดกว้าง แต่ความจริงกลับเป็นคนหัวโบราณมาก
ตอนที่ตกลงเป็นแฟนกับเขา เธอตั้งกฎไว้สามข้อว่า ก่อนแต่งงานจะไม่จับมือ ไม่จูบ และไม่นอนด้วยกัน
เพราะเขาชอบหลี่ชิงมากเกินไป ถึงได้จำใจยอมรับเงื่อนไขนั้น
ระหว่างคบกัน เขาก็ระมัดระวังทำตามข้อตกลงเหล่านั้นมาตลอด ไม่กล้าล้ำเส้นแม้แต่นิดเดียว
แต่ตอนนี้ หลี่ชิงเพิ่งคบกับฉันก็สนิทสนมกันถึงขนาดนี้ ท่าทีหลงใหลและเร่าร้อนแบบนั้นไม่มีทางเสแสร้งได้แน่
ในชั่วขณะนั้น เขาถึงกับสงสัยว่าผู้หญิงตรงหน้าใช่หลี่ชิงที่เขารู้จักหรือเปล่า หรือเป็นคนแปลกหน้าที่หน้าตาเหมือนหลี่ชิงทุกกระเบียดนิ้วกันแน่?
ฉันจูบหลี่ชิงอย่างดูดดื่ม พลางเหลือบมองอาเฉียง เห็นใบหน้าบิดเบี้ยว กำปั้นที่ขยุ้มแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ ความสะใจที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนพลันเอ่อล้นขึ้นในใจ
ความรู้สึกนี้มีทั้งความสุขจากการจูบหลี่ชิง และความสะใจที่ได้แก้แค้น
เมื่อคืนฉันทำได้แค่มองเขาจูบหลิวชิงหยาอย่างเจ็บปวดและจนใจ แต่ตอนนี้ฉันกำลังกอดจูบหลี่ชิงอย่างลึกซึ้ง ส่วนอาเฉียงได้แต่ยืนมองอย่างเจ็บปวดและจนใจอยู่ข้าง ๆ
เป็นอย่างที่ว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ไม่ใช่ไม่สนอง เพียงแต่ยังไม่ถึงเวลาเท่านั้น!