ความรู้สึกแปลก ๆ พลันผุดขึ้นในใจฉัน ทั้งแอบภูมิใจอยู่หน่อย ๆ และระแวดระวังอยู่บ้าง ฉันปลอบเธอเสียงเบา “เดี๋ยวเธอปฏิเสธเขาให้ชัด ๆ อีกครั้ง ให้เขาตัดใจไปเลย แล้วเขาก็จะไม่มาหาอีก”
“เขาดื้อมากนะ คงตามตื๊อฉันไปอีกพักใหญ่ ไม่ได้ยอมแพ้ง่าย ๆ อย่างที่นายคิดหรอก” หลี่ชิงขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล น้ำเสียงแฝงความจนใจอย่างหนัก
ดวงตาฉันกลอกไปมา ก่อนจะนึกแผนขึ้นได้ ฉันยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วกระซิบข้างหูเธอถึงแผนการของตัวเอง “งั้นเรามาเล่นละครกันไหม ทำแบบนี้...”
“เป็นความคิดที่ดี แต่ห้ามฉวยโอกาสนะ...” หลี่ชิงหน้าแดงระเรื่อ เธอค้อนฉันอย่างงอน ๆ แต่กลับห้ามมุมปากไม่ให้ยกขึ้นไม่ได้ เผยรอยยิ้มที่ดูคาดหวังอยู่เล็กน้อย
ฉันสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะกล้าโอบเอวคอดของหลี่ชิงไว้ ฝ่ามือสัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลและความอุ่น ทำให้หัวใจฉันเต้นสะดุดไปหนึ่งจังหวะในทันที ราวกับมีกระแสไฟแล่นจากปลายนิ้วไปทั่วร่าง เลือดในกายเดือดพล่านขึ้นมา
เธอช่างเซ็กซี่และมีเสน่ห์ ใบหน้าได้รูป รูปร่างอรชร ทุกอย่างล้วนเปี่ยมไปด้วยแรงดึงดูดที่ยากจะต้านทาน
หลี่ชิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเอนกายซบลงในอ้อมแขนฉันอย่างอ่อนโยน กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ ผสมกับกลิ่นหอมละมุนจากกายเธอ อวลคลอเคลียอยู่รอบตัวฉัน จนอดสูดหายใจเข้าลึก ๆ ไม่ได้ ฉันดื่มด่ำกับกลิ่นหอมน่าหลงใหลนั้น ใบหน้าเคลิบเคลิ้มไปหมด
พวกเราแสร้งทำเหมือนไม่เห็นอาเฉียง แล้วโอบกอดและซบกันอย่างสนิทสนม เดินช้า ๆ ไปทางประตูทางเข้าหมู่บ้าน