จวงม่านอินเสียหน้าจนหมดท่าในงานแถลงข่าว พอกลับถึงบ้านก็ระเบิดอารมณ์ใส่ทุกคนทันที
“ต้องโทษนังผู้หญิงสารเลวจวงชูฉิง เรื่องวันนี้ต้องเป็นฝีมือเธอที่อยู่เบื้องหลังแน่!” จากนั้นจวงม่านอินก็ฟ้องจวงหย่งหยวนกับสวี่หย่าเจวียน “พ่อแม่คะ คราวนี้จวงชูฉิงทำเกินไปแล้ว พ่อแม่ต้องช่วยทวงความเป็นธรรมให้หนูนะคะ!”
ถ้าเป็นเมื่อก่อน พอเห็นลูกสาวคนโปรดต้องเจอเรื่องไม่เป็นธรรมขนาดนี้ สวี่หย่าเจวียนคงเจ็บปวดใจจนแทบขาดใจไปแล้ว
แต่ตอนนี้ เมื่อรู้ว่าจวงม่านอินเป็นลูกนอกสมรสที่จวงหย่งหยวนมีกับผู้หญิงข้างนอก ความรักที่เธอมีให้จวงม่านอินก็สลายไปนานแล้ว เหลือเพียงความรังเกียจและความเกลียดชัง
“ม่านอิน ไม่ใช่ว่าแม่อยากว่าเธอนะ แต่เธอไปลอกเลียนแบบคนอื่นแบบนี้ได้ยังไง” สวี่หย่าเจวียนพูดอย่างจนใจ “ตอนนี้เรื่องใหญ่โตขนาดนี้แล้ว พ่อกับแม่อยากช่วยก็ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน”
จวงม่านอินเริ่มรู้สึกเลา ๆ ว่าท่าทีของสวี่หย่าเจวียนที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปมาก เมื่อก่อนต่อให้เธอทำผิดอะไร สวี่หย่าเจวียนก็จะอยู่ข้างเธอและทำทุกวิถีทางเพื่อจัดการปัญหาให้ แต่คราวนี้สวี่หย่าเจวียนกลับตำหนิเธอเสียอย่างนั้น
“แม่ หนูรู้แล้วว่าหนูผิด แม่รีบหาทางช่วยหนูหน่อยสิคะ” จวงม่านอินจับมือสวี่หย่าเจวียนไว้ พลางร้องไห้จนน้ำตาอาบแก้ม “หนูเสียหน้าเป็นเรื่องเล็ก แต่ถ้าเรื่องนี้บานปลายต่อไป ตระกูลจวงก็จะพลอยเดือดร้อนไปด้วย หนูไม่อยากให้พ่อแม่ต้องลำบากเพราะหนู”
จวงหย่งหยวนพูดอย่างโมโหว่า “ยัยเด็กสารเลวจวงชูฉิงนี่เกินไปแล้ว ต่อให้เธอมีเรื่องขัดแย้งกับม่านอิน ก็ไม่ควรทำลายอนาคตของม่านอินแบบนี้!”
