จวงชูฉิงมองแผ่นหลังของเหวินเย่หลาน แล้วอดถามระบบเสียงเบาไม่ได้ว่า “ทำไมจู่ ๆ เขาถึงโกรธขึ้นมาล่ะ?”
ระบบ：「จากข้อมูลที่ฉันตรวจสอบเมื่อครู่ ค่าความโกรธของเหวินเย่หลานเพิ่มขึ้นมากจริง ๆ」
“ทำไมล่ะ?” จวงชูฉิงงุนงง เธอก็แค่เล่าเรื่องในชีวิตประจำวันให้เหวินเย่หลานฟังเหมือนทุกครั้งเอง ทำไมจู่ ๆ เขาถึงโกรธขึ้นมาได้?
「หรือว่าเขาหึง？」
“เป็นไปไม่ได้” จวงชูฉิงรีบปฏิเสธ “เหวินเย่หลานไม่ใช่คนใจแคบแบบนั้นสักหน่อย”
วันรุ่งขึ้น จวงชูฉิงไปบริษัทของจ้าวอี้เฉิงตามที่นัดกันไว้
ทั้งสองคุยกันถูกคอมาก สุดท้ายจวงชูฉิงก็ตัดสินใจลงทุน 50 ล้านให้บริษัทของจ้าวอี้เฉิง
ช่วงหลายวันต่อมา จวงชูฉิงต้องเจอจ้าวอี้เฉิงบ่อย ๆ เพราะเรื่องการลงทุน
ถึงขั้นมีคืนหนึ่ง ตอนที่ทั้งคู่ไปกินข้าวด้วยกัน ยังถูกปาปารัซซีถ่ายภาพไว้ได้
ในภาพ จ้าวอี้เฉิงช่วยเปิดประตูรถให้จวงชูฉิง ตอนที่เธอกำลังก้าวขึ้นรถ เท้าก็ลื่นโดยไม่ตั้งใจ จ้าวอี้เฉิงที่ยืนอยู่ด้านหลังจึงช่วยประคองไว้ ภาพเหตุการณ์นี้พอดีถูกปาปารัซซีถ่ายเอาไว้
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ภาพนี้ก็ถูกส่งไปยังโทรศัพท์ของเหวินเย่หลาน
เมื่อมองคนสองคนที่ยืนชิดกันในภาพ เหวินเย่หลานก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว
พวกเขายังไม่ได้หย่ากันเลยนะ จวงชูฉิงมีสำนึกของคนแต่งงานแล้วบ้างไหม!
เริ่นหัวเม่าพูดขึ้นว่า “ผมจะจัดการให้คนไปลบภาพพวกนี้เดี๋ยวนี้ครับ”
แค่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น สีหน้าของเหวินเย่หลานก็แย่ขนาดนี้แล้ว ถ้าเรื่องไปถึงโลกออนไลน์ ไม่รู้คุณชายใหญ่คนนี้จะโมโหขนาดไหน