บทที่ 186 ความเจ็บปวดจากอกหัก
เมื่อได้ยินคนชมจั่วเซี่ยงเฉิน ว่านซือเยว่ก็รู้สึกภาคภูมิใจไปด้วย “เขาเก่งมาตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่ใช่แค่เรียนดี แต่ความคิดยังต่างจากคนในหมู่บ้านด้วย”
ว่านซือเยว่พูดถึงความยอดเยี่ยมของจั่วเซี่ยงเฉินให้จวงชูฉิงฟังไม่หยุด แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชมและยินดี
แต่ความรู้สึกที่เธอมีต่อจั่วเซี่ยงเฉิน เขาจะตอบแทนกลับมาได้สักแค่ไหนกัน?
【คุณจวง มีข่าวมารายงาน จั่วเซี่ยงเฉินแอบไปพบผู้กำกับกงของทีมงาน อยู่ไม่ไกลจากลานบ้านพวกคุณ】
ผู้กำกับกงชื่อกงเจินเจิน เป็นผู้กำกับที่รับผิดชอบถ่ายติดตามกลุ่มของเธอกับเหวินเย่หลาน
กงเจินเจินมีส่วนสำคัญอย่างยิ่งที่ทำให้จั่วเซี่ยงเฉินดำเนินแผนของตัวเองได้อย่างราบรื่น
จวงชูฉิงตัดสินใจช่วยว่านซือเยว่สักหน่อย
“ไปเถอะ ฉันเดินไปส่ง” จวงชูฉิงพาเธอออกจากบ้าน
ว่านซือเยว่เห็นว่าเธอเดินไม่ค่อยสะดวก จึงพูดว่า “ไม่ต้องไปส่งฉันหรอก ฉันคุ้นกับแถวนี้กว่าเธออีก”
จวงชูฉิงจูงเธอเดินไปข้างนอก “ไม่เป็นไร พอดีฉันจะไปร้านของชำด้านล่างเขาซื้อไอศกรีม กำลังจะออกไปเหมือนกัน”
เหวินเย่หลานกำชับจากด้านหลัง “กินได้แค่อันเดียวนะ ห้ามกินเยอะ”
จวงชูฉิงรับปากส่ง ๆ “รู้แล้วน่า”
หลังออกจากลานบ้าน จวงชูฉิงก็ทำตามคำชี้แนะของระบบ จูงว่านซือเยว่เดินไปทางที่จั่วเซี่ยงเฉินกับกงเจินเจินอยู่
“เฮ้ ทางนี้เป็นทางเล็ก เดินลำบากนะ เท้าเธอก็เจ็บอยู่ ทำไมต้องลากฉันมาทางนี้ด้วย…”