เจ้าหน้าที่ทีมงานรายการที่มากับเหวินเย่หลานยืนอยู่ข้าง ๆ กระแอมเบา ๆ ขึ้นมาอย่างกะทันหัน “อาจารย์ทั้งสองคะ ชาวเน็ตเรียกร้องอยากเห็นพวกคุณกันใหญ่ ตอนนี้เราเริ่มถ่ายทอดสดได้ไหมคะ?”
จวงชูฉิงหันไปมองเหวินเย่หลาน “จะเริ่มถ่ายทอดสดไหม?”
เหวินเย่หลานตอบ “ผมยังไงก็ได้”
จวงชูฉิงกวักมือเรียกทีมงาน “งั้นเริ่มถ่ายทอดสดเลย”
ห้องถ่ายทอดสดของเธอกับเหวินเย่หลานปิดไปหลายชั่วโมงแล้ว อีกทั้งเธอยังไม่ได้มอบแหวนให้เขา ชาวเน็ตคงอยากเห็นปฏิกิริยาของเหวินเย่หลานตอนรับของขวัญกันเต็มแก่
ห้องถ่ายทอดสดกลับมาเปิดอีกครั้ง
【อ๊ากกก สามชั่วโมงเต็ม ๆ พวกคุณไปทำอะไรกันมาเนี่ย!】
【พวกเราไม่ได้พลาดอะไรไปใช่ไหม จวงชูฉิงให้ของขวัญไปหรือยัง?!】
【เดี๋ยวนะ ทำไมฉากหลังถึงอยู่ข้างนอกล่ะ? เวลานี้ไม่อยู่บ้านกันดี ๆ แล้วออกมาข้างนอกทำไม?】
【โธ่เอ๊ย อยู่ริมลำธารเล็ก ๆ ด้วย】
【ฮ่า ๆ เข้าใจหน่อยสิ คู่รักวัยรุ่นในชนบทหลายคู่ก็นัดเดตกันริมลำธารอะไรแบบนี้】
【ว้าว ดูแบบนี้แล้วเราจะได้เห็นฉากเดตของพวกเขาใช่ไหม?】
“สวัสดีตอนเย็นทุกคน กินมื้อเย็นกันหรือยัง?” จวงชูฉิงกินไอศกรีมไปพลางพูดคุยกับผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดไปพลาง
“ไอศกรีมที่ฉันกินมาจากไหนน่ะเหรอ? มีคนให้มาน่ะ” จวงชูฉิงหันไปโชว์ถุงขนมที่เหวินเย่หลานถืออยู่หน้ากล้อง “ของพวกนี้ก็มีคนให้เรามาเหมือนกัน”
เจ้าหน้าที่เตือน “ตามกฎของรายการ คุณต้องส่งของพวกนี้ให้ทีมงานนะครับ”