เหวินเย่หลานไม่ได้กินมื้อเช้า ก็ขับรถออกจากวิลล่าไปทันที
ใจพระเอกนี่ลึกล้ำยิ่งกว่าก้นทะเลจริง ๆ
ถึงจวงชูฉิงจะมีระบบเป็นตัวช่วยสุดโกงอยู่ในมือ ก็ยังเดาใจเหวินเย่หลานไม่ออกอยู่ดีว่าเขาคิดอะไร
หลายวันต่อมา จวงชูฉิงได้รับโทรศัพท์จากสวี่หย่าเจวียน ให้กลับบ้านสักครั้ง
จวงชูฉิงเพิ่งออกจากบ้าน ก็เจอเหวินเย่หลานที่เพิ่งกลับมาพอดี
ช่วงนี้เหวินเย่หลานกลับบ้านบ่อยขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ?
เหวินเย่หลานมองจวงชูฉิงที่แต่งตัวสวยสะดุดตาแวบหนึ่ง “จะออกไปข้างนอกเหรอ?”
“ทางตระกูลจวงโทรมาให้ฉันกลับไปน่ะ” จวงชูฉิงตอบตามตรง
「คู่สามีภรรยาจากตระกูลจวงอยากให้เธอช่วยเป่าหูเหวินเย่หลาน ให้ตระกูลเหวินยกโครงการให้ตระกูลจวง」
「น่าเสียดายที่พวกเขายังไม่รู้ว่าเธอกับเหวินเย่หลานยังไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวกันเลย ฮ่า ๆ ๆ!」
“พอดีวันนี้ฉันว่าง กลับไปกับเธอด้วยแล้วกัน” เหวินเย่หลานพูดอย่างมีเมตตา
ครั้งก่อนในงานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่ จวงชูฉิงไม่ไว้หน้าคนตระกูลจวงเลยสักนิด ปล่อยให้เธอกลับไปคนเดียว ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก
จวงชูฉิงกะพริบตาปริบ ๆ อย่างงุนงง เหวินเย่หลานนึกว่าเธอกำลังซาบซึ้งในบุญคุณ แต่เธอกลับโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ไม่ต้องลำบากหรอก นายยุ่งขนาดนี้ ฉันกลับไปเองได้”
เรื่องในบ้านไม่ควรเอาไปโพนทะนา ฉากแบบนี้อย่าให้เหวินเย่หลานเห็นจะดีกว่า
“ได้ นี่เธอพูดเองนะ” เหวินเย่หลานเตือน “ต่อไปห้ามเอาเรื่องนี้ไปฟ้องคุณปู่”