เหวินเย่หลานถอนหายใจแล้วพูดว่า “เมื่อสองสามวันก่อนคุณหมอโทร.มาบอกว่าช่วงนี้หัวใจของคุณปู่ไม่ค่อยดี รับเรื่องกระทบกระเทือนจิตใจไม่ไหว”
「คุณปู่ไปโรงพยาบาลตรวจซ้ำเมื่อสองสามวันก่อนจริง ๆ」ระบบให้ข้อมูลเธอทันที
“สุขภาพของคุณปู่สำคัญที่สุด” จวงชูฉิงขมวดคิ้ว “จริง ๆ แล้วยังมีอีกวิธีหนึ่ง ตอนนั้นเราแต่งงานกันแบบลับ ๆ งั้นจะหย่ากันเงียบ ๆ โดยไม่ให้คุณปู่รู้ก็ได้เหมือนกัน”
ผลกระทบแบบผีเสื้อขยับปีก
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา มีเรื่องเปลี่ยนแปลงมากเกินไป
ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้นเนื้อเรื่องจะยังดำเนินไปตามที่เขียนไว้ในนิยายหรือเปล่า
“คิดว่าลูกไม้ตื้น ๆ แค่นี้จะปิดบังคุณปู่ได้เหรอ?” เหวินเย่หลานถาม
จวงชูฉิงครุ่นคิดอย่างจริงจัง แล้วก็พบว่าคงปิดบังไม่ได้จริง ๆ
คุณปู่ไม่ใช่คนที่จะหลอกกันได้ง่าย ๆ
จู่ ๆ เหวินเย่หลานก็ชูสามนิ้วขึ้นมาแกว่งตรงหน้าเธอ
จวงชูฉิงกะพริบตาอย่างงุนงง นี่จะสาบานหรืออะไรนะ?
ขณะที่เธอกำลังคิดไม่ตก เหวินเย่หลานก็เอ่ยขึ้นช้า ๆ “สามร้อยล้าน ถ้าเธอตกลง พอถึงตอนหย่า ฉันจะชดเชยให้เธอสามร้อยล้าน”
คราวนี้ดวงตาจวงชูฉิงเป็นประกายวาววับ!
สามร้อยล้าน!
“ไม่มีปัญหา คุณเหวิน!” ถ้าจวงชูฉิงลังเลแม้แต่นิดเดียว ก็เท่ากับไม่ให้เกียรติเงินแล้ว
เหวินเย่หลานดีดนิ้ว “โอเค ตกลงตามนี้”
ทั้งคู่ตกลงร่วมมือกันได้อย่างราบรื่น
ตอนเที่ยง เหวินเย่หลานเดินทางไปสนามบิน
เพื่อรักษาความสัมพันธ์ในการร่วมมือกับเหวินเย่หลานให้ดี จวงชูฉิงจึงอาสาไปส่งเขาที่สนามบิน