ยาลูกกลอนหลิงซินกงเป่า!
ยาลูกกลอนเม็ดนี้สร้างคุณูปการมหาศาลให้หยูไป๋เฉา
ในอนาคตหยูไป๋เฉากรุ๊ปจะมีมูลค่าตลาดแตะหลักหมื่นล้าน และครองตำแหน่งผู้นำมาได้ยาวนาน ก็เพราะยานี้เช่นกัน
ชาติที่แล้ว ยาลูกกลอนหลิงซินกงเป่าเริ่มผลิตจำนวนมากหลังจากนั้นอีก 5 ปี
ทันทีที่วางขาย ก็โด่งดังไปทั่วเมืองหยุนเจิ้นและเซียงกั่ง
ในยุคที่ยังไม่มีอินเทอร์เน็ต ใช้เวลาเพียงไม่กี่ปีก็โด่งดังไปทั่วประเทศ ถึงขั้นเลื่องลือไปต่างแดน
ไม่นึกเลยว่าฟ่านเย่าจงจะคิดค้นยาลูกกลอนหลิงซินกงเป่าได้เร็วขนาดนี้
ฉินซูตื่นเต้นจนปลายนิ้วหงิกงอเล็กน้อยอย่างควบคุมไม่อยู่
เซี่ยหลานจือสังเกตเห็น จึงถามอย่างสงสัยว่า “เป็นอะไรไป?”
ฉินซูสูดลมหายใจลึก ก่อนส่ายหน้าให้เขา
เธอถามฟ่านเย่าจงว่า “เป็นเพราะบริษัทยาจาวจิงคอยขัดขวางใช่ไหม?”
ชาติที่แล้ว ฟ่านเย่าจงเคยพูดถึงความบาดหมางกับบริษัทยาจาวจิง ทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันทั้งต่อหน้าและลับหลังมาหลายปี
หากทางการไม่สนับสนุนอุตสาหกรรมยาของประเทศอย่างเต็มกำลัง หยูไป๋เฉาอาจไม่มีความสำเร็จอย่างทุกวันนี้
“คุณรู้ได้ยังไง?!”
สีหน้าฟ่านเย่าจงเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเคลือบแคลง
ฉินซูคิดไวปากไว เธอเอ่ยขึ้นทันทีว่า “ตอนฉันมาถึง ฉันลองถามไถ่ดู ได้ยินคนพูดว่าคุณกับบริษัทยาจาวจิงที่อยู่ถนนข้าง ๆ มีเรื่องบาดหมางกันมานานแล้ว”
พอพูดถึงเรื่องนี้ ฟ่านเย่าจงก็ขุ่นแค้นและไม่ยอมรับอย่างยิ่ง เขาถอนหายใจหนัก ๆ
“เป็นบริษัทจากต่างถิ่นแท้ ๆ มีสิทธิ์อะไรมารังแกกันขนาดนี้!”
บริษัทยาจาวจิงเป็นผลงานของบริษัทญี่ปุ่นแห่งหนึ่ง
อ้างตัวว่าช่วยชีวิตคน แต่แท้จริงกลับหมายจะผูกขาดวิชาแพทย์แผนจีนของหัวเซี่ย
ตลอด 2 ปีมานี้ หลังจากหยูไป๋เฉาถูกจับตา พวกเขาก็หาเรื่องกลั่นแกล้งอยู่ไม่น้อย
ฟ่านเย่าจงลอบสังเกตฉินซู สีหน้าเย็นชาที่ปกคลุมใบหน้าของเธออยู่ไม่รอดพ้นสายตาเขา
เขาทำหน้าเศร้าหมอง แล้วพูดอย่างน่าเวทนาว่า “ยาลูกกลอนหลิงซินกงเป่าเป็นยาฉุกเฉิน ช่วยขับร้อนถอนพิษ ละลายเสมหะและเปิดทวาร ใช้รักษาไข้ อาการชักจากไข้สูง หมดสติจากโรคลม สมองอักเสบ เลือดออกในสมอง และอาการอื่น ๆ ได้”