ถุงที่ตกอยู่บนพื้นบรรจุธนบัตรต้าเที่ยวใหม่เอี่ยมกว่าสิบมัด และตั๋วปันส่วนอาหารหลากชนิดจนละลานตา
แค่กวาดตามองธนบัตรต้าเที่ยวก็รู้ว่ามีอย่างน้อยเป็นหมื่นหยวนแล้ว
ตั๋วผ้า ตั๋วเนื้อ ตั๋วน้ำตาล ตั๋วสุรา และตั๋วปันส่วนอาหารอื่น ๆ ก็มีไม่น้อย
นี่คือเงินเดือนกับเงินเบี้ยเลี้ยงที่เซี่ยหลานจือพูดถึงงั้นเหรอ? มากเกินไปแล้ว!
ฉินซูวางผ้าห่มไหมลงบนเตียงด้วยสีหน้าเหม่อลอย ก่อนจะก้มเก็บถุงบนพื้นแล้วเทของข้างในออกมาบนเตียง
กราว!
นาฬิกาทองคำกับจี้หยกสีเขียวมรกตที่แทรกอยู่ในกองเงินและตั๋วหล่นออกมา
ฉินซูจ้องของสองชิ้นนั้น แล้วนิ่งอึ้งไปอีกครั้ง
ยังมีหยกจักรพรรดิสีเขียวอีกด้วยเหรอ?
บ้านนี้ฐานะอะไรกันเนี่ย!
แค่ของสองชิ้นนี้ก็พอให้คนทั้งหมู่บ้านอวี้ซานกินอยู่ได้สองปีแล้ว
ฉินซูวางนาฬิกาทองคำกับจี้หยกไว้ข้าง ๆ แล้วนับเงินกับตั๋วปันส่วนอาหารที่กองเต็มเตียงไปครึ่งหนึ่ง
เงินมีทั้งหมด 13,846 หยวน 3 เหมา 5 เฟิน
ตั๋วปันส่วนอาหารมีเป็นร้อยใบ รวมถึงตั๋วของฟุ่มเฟือยในยุคนี้อย่างตั๋วรถยนต์ ตั๋วนาฬิกา และตั๋วเครื่องใช้ไฟฟ้า
ฉินซูสูดหายใจลึก แล้วนิยามครอบครัวของเซี่ยหลานจือขึ้นมาใหม่
สมกับเป็นครอบครัวผู้ถือหุ้นยุคบุกเบิกจริง ๆ
ฉินซูหยิบตั๋วปันส่วนอาหารกับเงินย่อยไปส่วนหนึ่ง แล้วเก็บของที่เหลือกลับเข้าถุง
เธอเอาไปแค่เงินกับตั๋วที่จำเป็นต้องใช้ในบ้าน ส่วนที่เหลือซ่อนไว้ในช่องระหว่างผ้าห่มในตู้เสื้อผ้า
เซี่ยหลานจือเป็นแค่สามีในนามของเธอ เธอจึงคิดว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์จัดสรรเงินก้อนมหาศาลนี้