"ดีเลย! อยากให้ฉันลงทุนใช่ไหม? งั้นวันนี้เรามาคุยเรื่องลงทุนกัน!" เจี่ยงเจิ้นเหลยพูด
ในดวงตาของหลินจวินเหยาฉายแววความหวัง: "ดีมาก ในที่สุดนายเจี่ยงก็ยอมคุยเรื่องจริงจังสักที!"
"แต่ฉันมีข้อแม้อยู่ข้อหนึ่ง" เจี่ยงเจิ้นเหลยแลบลิ้นเลียริมฝีปาก จ้องมองหลินจวินเหยาด้วยแววตาร้อนแรง พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์: "คุณต้องมาที่ฟลอร่า เคล็บ ฉันจะไปคุยเรื่องลงทุนกับคุณที่นั่น!"
สายตาของเจี่ยงเจิ้นเหลยทำให้หลินจวินเหยาอึดอัดอย่างมาก เธอรู้สึกถึงอันตรายบางอย่าง "ทำไมต้องไปคุยที่นั่นด้วย?"
เจี่ยงเจิ้นเหลยจุดซิการ์ พ่นควันพลางพูด: "ธุรกิจใหญ่ขนาดนี้ สถานที่เจรจาก็ต้องดูดีหน่อย ที่นี่ของคุณไม่เหมาะสม!"
"จะคุยก็คุยที่นี่ ฉันไม่ไปคลับอะไรนั่นคุยกับคุณหรอก!" หลินจวินเหยาปฏิเสธ
"หึหึ!" เจี่ยงเจิ้นเหลยหัวเราะเย็นชา ลุกขึ้นเดินมาที่โต๊ะของหลินจวินเหยา มองลงมาจากที่สูง: "หลินจวินเหยา หรือคุณยังไม่เข้าใจสถานการณ์อีก? ตอนนี้ตระกูลหลินขอร้องให้ฉันลงทุน ไม่ใช่ฉันขอร้องคุณ!"
"ดังนั้น ถ้าอยากได้เงินลงทุน ก็มาหาฉันที่ฟลอร่า เคล็บก่อนเที่ยง ฉันรอคุณอยู่!"
จากนั้นก็จ้องมองเย่ชิงหยางอย่างดุร้าย แล้วหันหลังเดินจากไปพร้อมบอดี้การ์ด
"ฉึก!"
หลินจวินเหยาหน้างามแดงก่ำด้วยความโกรธ หักดินสอในมือดังเป๊าะ
เจตนาอันสกปรกของเจี่ยงเจิ้นเหลยปรากฏชัดเจน เธอย่อมรู้ดีว่าอีกฝ่ายคิดอะไร
แต่หลังจากเหตุการณ์ค้างคืน ตระกูลหลินก็เกือบจะพังพินาศ ถ้าไม่คว้าเส้นด้ายช่วยชีวิตนี้ไว้ เกรงว่าตระกูลหลินคงล่มสลายโดยสมบูรณ์