เอาชีวิตรอดบนแพไม้: ทรัพยากรไม่จำกัดทุกวัน

ตอนที่ 2 แย่งธุรกิจ? ฉันทุบราคาให้ดู!

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

หัวเราะจนพอใจ เฉินฟานก็หันไปดูคำอธิบายของระบบ

ล็อกวัสดุชนิดหนึ่งได้ทุกวัน อัปเดตตอนตีสอง?

นั่นหมายความว่า ถ้าโชคดี พรุ่งนี้ก็เปลี่ยนไปหาวัสดุไม่จำกัดอย่างอื่นได้อีก!

เฉินฟานดูเวลา

เพิ่งเที่ยงคืนครึ่ง เขายังมีเวลาอีกสิบเอ็ดชั่วโมงครึ่งในการขุดไม้!

เวลาเหลือเฟือ!

แต่...

เฉินฟานมองกองไม้ที่กองเต็มแพ

"พอมีลมปุ๊บ ไม้ก็คงปลิวหายหมดเลยสินะ"

"ในกระเป๋าเป้ยังมีอีกแปดช่อง ลองดูสิว่าจะใส่ได้ไหม"

เขาหยิบไม้ขึ้นมาสองท่อน สอดใส่เข้าไปในกระเป๋าเป้

ทันใดนั้น

กองไม้ที่มีจำนวน "1" ส่องแสงวาบ จากนั้นก็กลืนไม้สองท่อนนั้นเข้าไป

"..."

"บ้าเอ๊ย โหดร้ายขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ไม่ใช่ให้ฉันกองไว้บนแพจริง ๆ ใช่ไหม แพแค่นี้จะให้กองไม้ได้เท่าไหร่กัน?"

เฉินฟานรู้สึกหมดคำพูด

มีของแต่ไม่มีที่เก็บ?

มันก็เหมือนขันทีขึ้นเขียง...

เม้มปาก เฉินฟานกวาดตามองหน้าจอกึ่งโปร่งใส

ด้านในหน้าจอแบ่งออกเป็นหลายส่วน: ข้อมูลส่วนตัว, ช่องแชท, ช่องซื้อขาย ฯลฯ

ด้านบนสุดของหน้าจอมีตัวหนังสือเล็ก ๆ หลายบรรทัด:

[เขตปัจจุบัน: โซน 10086]

[จำนวนคนในเขต: 100000]

ในช่องแชท ข้อความถูกส่งถล่มทลาย

"ฉันโชคดีมาก เพิ่งพายไปได้ไม่ถึงร้อยเมตร ก็เจอกล่องไม้"

"จริงเหรอ? ในกล่องมีอะไร?"

"น้ำหนึ่งขวด ขนมปังหนึ่งถุง กับไม้หนึ่งท่อน"

"ฉันก็งมได้กล่องไม้เหมือนกัน ข้างในมีไม้สามท่อน"

"ใครมีน้ำเหลือบ้าง? ฉันขอแลกด้วยไม้ ไม้สามท่อนแลกน้ำหนึ่งขวด"

"ฉันแลกกับนาย ลงคำขอซื้อขายเลย"

"ได้เลย!"

"..."

พอเห็นแบบนี้ เฉินฟานก็ตาเป็นประกาย

ใช่สิ!

ทำไมถึงลืมเจ้านี่ไปได้

ถ้าใส่ในกระเป๋าเป้ไม่ได้ ก็ลงออเดอร์แลกของอย่างอื่นสิ!

ไม้ใส่ในกระเป๋าเป้ไม่ได้ แต่ของอย่างอื่นยังใส่ไม่ได้อีกเหรอ?

เปิดช่องซื้อขาย คำขอซื้อขายเรียงรายเป็นแถว

[ข้อเสนอ: ไม้ x3 ต้องการแลก: น้ำเปล่า x1]

[ข้อเสนอ: ไม้ x2 ต้องการแลก: ขนมปัง x1]

[...]

คำขอซื้อขายเต็มไปหมด จนเฉินฟานไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี

กวาดตามองสองสามรอบ เฉินฟานส่ายหน้า แล้วเริ่มพิมพ์

[ข้อเสนอ: ไม้ x3 ต้องการแลก: เชือก x1]

[ข้อเสนอ: ไม้ x3 ต้องการแลก: น้ำเปล่า x1]

[ข้อเสนอ: ไม้ x2 ต้องการแลก: ขนมปัง x1]

หลังจากลงออเดอร์ เฉินฟานก็เริ่มหยิบไม้ออกจากกระเป๋าเป้

หยิบออกมาเป็นร้อยท่อน จนกระทั่งกองเต็มแพ ข้อความแจ้งการซื้อขายสำเร็จก็ยังไม่เด้งขึ้นมา

เฉินฟานมองไปที่ช่องซื้อขาย

ออเดอร์ของเขาถูกออเดอร์นับไม่ถ้วนกลบจนมิด ดูไม่สะดุดตาเลยแม้แต่น้อย

ให้ตายเถอะ มาชิงแขกลูกค้าฉันเหรอ?

ได้ ได้

ฉันตั้งใจจะอยู่อย่างสงบสุขกับพวกนาย

แต่ดูท่า ไม่จำเป็นแล้ว!

เฉินฟานสูดจมูกเหวี่ยง ๆ แล้วยกเลิกออเดอร์สองสามอัน แล้วพิมพ์ใหม่

[ข้อเสนอ: ไม้ x10 ต้องการแลก: เชือก x1]

[ข้อเสนอ: ไม้ x20 ต้องการแลก: น้ำเปล่า x1]

[ข้อเสนอ: ไม้ x15 ต้องการแลก: ขนมปัง x1]

ทันทีที่ลงออเดอร์

เสียงใส ๆ สามครั้งดังขึ้นติดกัน

[ได้รับ: เชือก x1]

[ได้รับ: น้ำเปล่า x1]

[ได้รับ: ขนมปัง x1]

มุมปากของเฉินฟานเริ่มยกขึ้นเล็กน้อย

จะมาเล่นกับฉันเหรอ?

ฉันมีของไม่จำกัด สาดราคาทิ้งให้ดู!

เขานั่งลงกับพื้นแพ มือซ้ายสองนิ้วล้วงเข้าไปในกระเป๋าเป้ไม่หยุด มือขวากว้างไม้ ท่อนแล้วท่อนเล่าโยนเข้าช่องซื้อขาย

[ข้อเสนอ: ไม้ x10 ต้องการแลก: เชือก x1]

[ข้อเสนอ: ไม้ x10 ต้องการแลก: เชือก x1]

[...]

[ซื้อขายสำเร็จ ได้รับ: เชือก x4]

[ติ้ง!]

[วัสดุอัปเกรดครบแล้ว จะอัปเกรดแพหรือไม่]

"อัปเกรด!"

[ใช้: ไม้ x50, เชือก x5, อัปเกรดเสร็จสิ้น]

[แพ (Lv3): 3x3 (เมตร)]

[เลเวลถัดไปต้องใช้: ไม้ x100, เชือก x20]

"ต่อ!"

"อัปเกรดแพให้ใหญ่ไว้ก่อน พื้นที่กว้างจะได้วางไม้ได้มากขึ้น"

[ข้อเสนอ: ไม้ x10 ต้องการแลก: เชือก x1]

[ข้อเสนอ: ไม้ x10 ต้องการแลก: เชือก x1]

[...]

เฉินฟานลงออเดอร์ซื้อขายอย่างชำนาญ

ทุกครั้งที่ลงออเดอร์ปุ๊บ ก็มีคนกดรับปั๊บ

เฉินฟานสังเกตเห็นตรงนี้ ก็หัวเราะเบา ๆ แล้วลงออเดอร์ต่อไป

ความเร็วขนาดนี้

น่าจะมีคนจับตาดูเขาอยู่ ดังนั้นพอออเดอร์โผล่ปุ๊บก็ถูกกดรับปั๊บ

เจ้าความคิดนี่ไวจริง ๆ

แต่เฉินฟานไม่ได้ใส่ใจ เขาถึงกับขี้เกียจจะดูประวัติการซื้อขายด้วยซ้ำ

ล้อเล่นหรือไง!

ตอนนี้เขาเป็นผู้ชายที่ขุดไม้ได้สองท่อนต่อวินาที จะมีเวลามัวเสียกับเรื่องอื่นได้ยังไง?

[ซื้อขายสำเร็จ ได้รับ: เชือก x1]

[ซื้อขายสำเร็จ ได้รับ: เชือก x1]

[...]

[ติ้ง!]

[วัสดุอัปเกรดครบแล้ว จะอัปเกรดแพหรือไม่]

"อัปเกรด!"

[ใช้: ไม้ x100, เชือก x20, อัปเกรดเสร็จสิ้น]

[แพ (Lv4): 4x3 (เมตร)]

[เลเวลถัดไปต้องใช้: ไม้ x500, เชือก x100]

แสงสีขาวส่องวาบ

เฉินฟานมองแพของตัวเอง มุมปากเริ่มยกขึ้นเรื่อย ๆ

แพของเขาใหญ่กว่าเมื่อตอนเริ่มเกมหลายเท่าตัว

และตอนนี้ เกมก็เพิ่งเริ่มมาแค่สิบนาทีเอง!

เท่าที่เห็น ผู้เล่นที่โชคดีที่สุดก็แค่งมกล่องไม้ได้สองสามกล่อง

นับรวมทุกอย่างแล้ว ได้ของมาไม่ถึงสิบหน่วยด้วยซ้ำ

แต่เขา กลับอัปเกรดแพเป็นเลเวลสี่ พื้นที่กว้างถึง 12 ตารางเมตร!

"ฉันขุด! ฉันขุดอีก!"

"วันแรกฉันจะอัปเกรดเป็นเรือให้ได้!"

เฉินฟานฮึกเหิมสุดขีด คว้าไม้อย่างบ้าคลั่ง

ในช่องซื้อขาย

การซื้อขายจำนวนมหาศาลถล่มทลาย ค่อย ๆ ดึงดูดสายตาของผู้เล่น

พอเห็นเนื้อหาการซื้อขาย ผู้เล่นบางคนก็ขยี้ตา มองอย่างตะลึงงัน

"นี่..."

เพิ่งจะพิมพ์อุทานออกมา

ก็กลอกตา แล้วลบข้อความทิ้ง เริ่มค้นหา "เฉินฟาน" และตั้งค่าออเดอร์ของเขาเป็นลำดับความสำคัญ

แล้วก็...

ตอนแรกเป็นผู้เล่นไม่กี่สิบคน

ต่อมาค่อย ๆ เพิ่มเป็นหลายร้อย หลายพันคน เบิกตากว้าง จ้องช่องซื้อขายเหมือนหมาป่าหิวโหย

ตราบใดที่เฉินฟานลงออเดอร์ พวกเขาก็จะแย่งกันเหมือนสุนัขบ้ากัดซาก

แล้วรีบกวาดออเดอร์ที่ต้องการซื้อไม้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

เอาไม้ไปแลกเป็นเชือก แล้วก็กลับมาจ้องต่อไป

วนเวียนอยู่อย่างนั้นไม่รู้จบ

พระเกศามีมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เนื้อมีน้อยลงเรื่อย ๆ

ในที่สุด ผู้เล่นคนแรกที่ค้นพบออเดอร์ของเฉินฟานก็ระเบิดอารมณ์:

พวกแกช่วยเหลือไว้ให้ฉันบ้างสิ! ฉันเป็นคนแรกที่เจอ!

"มือบอดเหรอ? มือบอดก็ไปรักษา อย่ามานั่งปากเสียที่นี่"

ใช่ ๆ ฉันเพิ่งกดไปสองออเดอร์ อร่อยมาก!

บ้าเอ๊ย เอาไว้ให้ฉันบ้างสิ ฉันได้แค่หนึ่งออเดอร์เอง

"..."

พวกแกพูดอะไรกัน? กดอะไร?

"กดออเดอร์ไง!"

ไม่ใช่นี่เพื่อน กดออเดอร์? พวกแกคิดว่าไปส่งอาหารเดลิเวอรี่หรือไง?

โง่เอ๊ย แก้ลองดูช่องซื้อขายสิ

"..."

ผู้เล่นต่างตะลึง แล้วพากันมองไปที่ช่องซื้อขาย

ในจังหวะนั้นเอง ออเดอร์ใหม่ก็เด้งขึ้นมา

[ข้อเสนอ: ไม้ x10 ต้องการแลก: เชือก x1]

แค่ไม่กี่อึดใจ ออเดอร์ก็หายไป

ผู้เล่นขยี้ตา คิดว่าตัวเองตาฝาด

แต่พอพวกเขาลืมตาขึ้นมา ออเดอร์อีกอันก็เด้งขึ้นมา

[ข้อเสนอ: ไม้ x10 ต้องการแลก: เชือก x1]

ไม่กี่อึดใจ ก็หายไปอีก

ผู้เล่นถึงกับแตกตื่นทันที

"โอ้โห!"

"ไม่ใช่นี่เพื่อน! เพื่อน!! เพื่อน!!!"

ฉันบ้าแดนซ์! ไอ้หมอนี่มันพระแม่อะไรวะ? ไม้สิบท่อนแลกเชือกหนึ่งเส้น?

"บ้าเอ๊ย นี่มันไม่ใช่ผู้ดูแลเกมแจกของฟรีให้ผู้เล่นใช่ไหม?"

แกพูดก็จริงนะ เป็นไปได้!

เฉินฟาน? แกเป็นคนเป็นผีอะไรกันแน่? ออกมาพูดสิ!

โง่เอ๊ย แกจะไปสนใจเยอะทำไม? รีบกดสิ!

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมออเดอร์ของฉันถึงไม่มีใครแลก ที่แท้ก็ไปแย่งของฟรีกันหมด

"บ้าเอ๊ย!"

ผู้เล่นมองดูประวัติการซื้อขาย แล้วก็พากันถอนออเดอร์ของตัวเองออกมาเงียบ ๆ

บ้าเอ๊ย เชือกหนึ่งเส้นแลกไม้สิบท่อนได้?

งั้นฉันจะแลกกับพวกแกไปทำไม ตรงดิ่งไปรอออเดอร์ของเฉินฟานไม่ดีกว่าเหรอ

ผู้เล่นมากขึ้นเรื่อย ๆ ที่เริ่มรู้ตัว แล้วเริ่มถอนออเดอร์

ชั่วขณะนั้น

ทั้งช่องซื้อขาย นอกจากออเดอร์ของเฉินฟานแล้ว ถูกถอนออกหมด

ผู้เล่นทุกคนเกร็งมือทั้งสองข้าง คลิกหน้าจอไม่หยุด

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป