[ติ๊ง!]
[วัสดุอัปเกรดครบถ้วน ต้องการอัปเกรดแพไม้หรือไม่]
"อัปเกรด!"
[ใช้: ไม้ x500, เชือก x100, อัปเกรดเสร็จสิ้น]
[แพไม้ (Lv5): 5x3 (เมตร)]
[ระดับถัดไป: เรือแคนู มีตัวเรือและใบเรือที่สมบูรณ์ แข็งแรงขึ้นและเร็วยิ่งขึ้น]
[เรือแคนู (Lv1): 6x4 (เมตร)]
[ต้องใช้: แบบแปลนเรือแคนู x1, ไม้ x1k, เชือก x200, ผ้า x50, ตะปู x50]
"ต้องใช้แบบแปลนกับวัสดุใหม่อีกสองอย่างเหรอ?"
เฉินฟานขมวดคิ้วเล็กน้อย
วัสดุไม่ยาก แค่ผู้เล่นเปิดกล่องได้ ก็ต้องมาแลกกับเขาแน่นอน
เพียงแค่ขยับอัตราส่วนให้สูงขึ้นหน่อยก็พอ
แต่แบบแปลนนี่จะเอามาจากไหน?
ระหว่างที่กำลังคิด มือที่กดสั่งซื้อก็หยุดลง
พอหยุด ปุ่มผู้เล่นก็ไม่ยอมทันที
"@เฉินฟาน ผู้ดูแลเป็นอะไรไป? ฉันยังไม่ได้ออเดอร์เลย ลงขายต่อสิ!"
"ใช่สิ ผู้ดูแลแบบนี้ไม่มีความรับผิดชอบเลย ทำงานยังหนีงานอีก"
รีบลงออเดอร์สิ! ฉันต้องการไม้!
"เร็วเข้า!"
"..."
เฉินฟานหัวเราะอย่างขมขื่นทันที
พวกผู้เล่นเหล่านี้ คิดว่าเขาเป็นผู้ดูแลเหรอ?
ไม่ให้แล้วยังด่าเขาอีก?
ส่ายหัวพร้อมหัวเราะเยาะ เฉินฟานมองไปที่ช่องซื้อขาย
ทันใดนั้น เขาก็ตะลึง
ในช่องนั้นว่างเปล่า ไม่มีออเดอร์แม้แต่รายการเดียว
"เป็นอะไรไป?"
เฉินฟานขมวดคิ้ว พลางเปิดดูบันทึกการแชท
ยิ่งดู มุมปากของเขาก็ยิ่งยกสูงขึ้น
"ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง"
"อย่างนั้น พวกแกก็ไม่ต้องซื้อขายกันแล้ว รอฉันคนเดียวก็พอ"
"จากนี้ไป ช่องซื้อขาย ฉันขอเหมา!"
ส่งเสียงเย้ยหยันเบา ๆ เฉินฟานเอาไม้ทั้งหมดที่หามาได้ ขึ้นไปวางบนช่องทันที
[ข้อเสนอ: ไม้ x500, ซื้อ: แบบแปลนเรือแคนู x1]
[ข้อเสนอ: ไม้ x30, ซื้อ: ผ้า x1]
[ข้อเสนอ: ไม้ x30, ซื้อ: ตะปู x1]
[ข้อเสนอ: ไม้ x10, ซื้อ: เชือก x1]
[...]
ทันทีที่ออเดอร์ถูกวาง ช่องแชทก็ระเบิดทันที
"โว้ย!!!"
"ไม้ 500 อัน? เฉินฟานเป็นผู้ดูแลเกมจริง ๆ ด้วย!"
"เขามีไม้เยอะขนาดนั้นจริงเหรอ? หรือแค่ตั้งตัวเลขขึ้นมาลอย ๆ?"
"คนข้างบนโง่เหรอ? การวางออเดอร์ต้องส่งข้อเสนอขึ้นไปก่อน!"
ฉันจะร้องเรียน ผู้ดูแลเข้ามายุ่งกับการเล่นเกมปกติ!
"คนข้างบนไปให้พ้น! อย่ามาโวยวายถ้าตัวเองไม่ได้ออเดอร์!"
"ใช่สิ ฉันได้ออเดอร์มา @เฉินฟาน ผู้ดูแลลงต่อสิ!"
"แต่เขาจะเอาแบบแปลนเรือแคนูไปทำไม? มันคืออะไร?"
"โง่สิ เรือแคนูน่าจะเป็นยานพาหนะหลังอัปเกรดแพไม้"
"ผู้ดูแลก็ต้องอัปเกรดยานพาหนะด้วยเหรอ?"
"ใครจะรู้ ไปแย่งออเดอร์เชือกก่อนดีกว่า"
ฉันได้มาสองออเดอร์ ฮี่ฮี่
"ไม่ใช่ พวกนายไม่พายแพเหรอ? ข้างหน้ามีกล่องอยู่นะ!"
"กล่องหนึ่งได้ของแค่สามหน่วย แต่แลกเปลี่ยนที่นี่ได้สิบหน่วย โง่เท่านั้นแหละที่พาย!"
"ใช่ โง่เท่านั้นที่พายแพ!"
"..."
เฉินฟานไม่สนใจการแชทของผู้เล่น เอาแต่สับไม้ไปเรื่อย ๆ
แพไม้ระดับห้ามีพื้นที่ 15 ตารางเมตร เพียงพอสำหรับเก็บของได้มากมาย
หลังจากแลกเชือกกลับมาได้สามร้อยเส้น เขาก็ได้แต่นวดฝ่ามือที่เจ็บเมื่อย
"ให้ตายสิ กระเป๋าเป้ใส่ไม่ไหว ต้องวางบนแพไม้แทน"
"กระเป๋าเป้นี่ขยายได้ไหมเนี่ย?"
เฉินฟานมองไปที่หน้าจอแนะนำกระเป๋าเป้
[กระเป๋าเป้ (Lv1): สิบช่อง แต่ละช่องเก็บวัสดุชนิดเดียวกันได้ 10 อัน]
[ระดับถัดไปต้องใช้: ผ้า x10, เชือก x10, ตะปู x5]
"ผ้ากับตะปูอีกแล้ว"
"ไม่รู้ว่ามีใครได้สองอย่างนี้มาบ้างไหม"
เฉินฟานมองออเดอร์สองรายการที่ไม่มีใครสนใจ คิดอยู่ครู่หนึ่งก็เริ่มพิมพ์ข้อความ
เฉินฟาน: "ขอผ้ากับตะปู ราคา negotiable มีใครสนใจแชทส่วนตัวมา!"
"โว้ย เขาพูดด้วย!"
"@เฉินฟาน นายไม่ได้เป็นผู้ดูแลเกมเหรอ?"
"ตายแล้ว! ถ้าไม่ใช่ผู้ดูแล แล้วไม้เยอะขนาดนี้มาจากไหน?"
"ไอ้นี่ เกิดในป่าหรือไง?"
"เป็นไปได้! ไม้ก็ตัดจากต้นไม้ไม่ใช่เหรอ?"
"ใช่สิ! วัสดุที่เฉินฟานผู้มีชื่อเสียงเอามาเป็นไม้ทั้งหมด!"
"มีบั๊กแบบนี้ด้วยเหรอ? เกมกาก ๆ แบบนี้ ทำให้ฉันขำ!"
ให้ตายสิ ฉันไม่เล่นแล้ว! ถอนเกม!
ถอนเกม ถอนเกม! ฉันก็จะถอนด้วย!
"คนข้างบน กระโดดทะเลไปเลย ถอนเกมได้"
"..."
เฉินฟานดูไปสองสามที ก็ปิดช่องด้วยรอยยิ้มเยาะ
ในขณะนั้น ข้อความส่วนตัวดัง "ติ๊ดติ๊ด" ไม่หยุด
ตั้งค่าเป็นเงียบแล้ว เฉินฟานก็ไล่ดูทีละคน
ส่วนใหญ่เป็นข้อความไร้สาระที่มาขอความสัมพันธ์
"ผู้มีชื่อเสียงช่วยพาหน่อย! ให้นายไปร้อยอัน เชือกร้อยเส้น อัปเกรดยานพาหนะฉัน แล้วเราจะเติบโตไปด้วยกัน!"
"..."
เฉินฟานกดบล็อกทันที
"พี่ชาย บังเอิญจัง ฉันก็แซ่เฉิน เหมือนกัน ร้อยปีก่อนเรายังเป็นครอบครัวเดียวกันเลย นายช่วยฉันได้ไหม..."
อ่านยังไม่จบ ก็บล็อกทันที!
"พี่ชาย นายเอาต้นไม้ใหญ่ ๆ ของนายมาเสียบเข้ากับแพไม้เล็ก ๆ ของฉันได้ไหม"
"..."
เฉินฟานส่งเสียง "เฮ้อ" แล้วบล็อกอีกครั้ง
แม้เขาจะไม่รังเกียจที่จะมีปฏิสัมพันธ์กับสาวสวยบ้าง
แต่นั่นเป็นเรื่องภายหลัง
ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุด คือการสร้างเรือแคนูให้สำเร็จ
ไม่งั้นพอถึงเวลานอน คลื่นลูกหนึ่งซัดมา เขาคงต้องร้อง "พระเจ้าช่วย" แน่ ๆ
หลังบล็อกผู้เล่นไปหลายร้อยคน ก็มีข้อความที่มีประโยชน์ปรากฏขึ้นในที่สุด
ชิวเฟิง: "พี่ชาย ฉันมีผ้าอยู่หนึ่งหน่วย นายจะแลกยังไง?"
เฉินฟานตาเป็นประกาย
มองออเดอร์ที่ตั้งไว้ 30 ไม้แลกผ้าของตัวเอง คิดอยู่ครู่หนึ่ง:
"100 ไม้แลก 2 อัน หรือ 40 ไม้แลก 1 อัน"
ส่งออกไปแล้ว เฉินฟานก็ดูข้อความถัดไปทันที
บล็อกไปอีกสิบกว่าคน ชิวเฟิงก็ตอบกลับมา
"ฉันมีสามอัน นายดู..."
"ฮึ"
เฉินฟานยิ้มบาง ๆ
เขาเห็นเจตนาเล็ก ๆ ของอีกฝ่ายมานานแล้ว
แต่มันจะอะไร?
"ราคาตายตัว 160 ไม้แลก 3 อัน"
"200 ได้ไหม?"
"งั้นนายรอไปก่อน ฉันไปแลกกับคนอื่นก่อน"
ข้อความเพิ่งส่งออกไป ชิวเฟิงก็ตอบกลับมาทันที:
"อย่า! ฉันแลก! 160 ไม้ก็ได้!"
[การซื้อขายสำเร็จ: ผ้า x3]
กลั้นความตื่นเต้นไว้ เฉินฟานมองไปที่กระเป๋าเป้
ผ้าสีเทาสามผืน วางซ้อนกันอยู่ในช่องอย่างเงียบ ๆ
สิ่งที่เขาสนใจไม่ใช่ผ้าสามผืนนี้
ในเมื่อชิวเฟิงหาผ้าได้ คนอื่นก็ต้องได้เหมือนกัน!
นั่นหมายความว่า อีกไม่นานเขาก็จะรวบรวมผ้าให้พอและอัปเกรดกระเป๋าเป้ได้แล้ว
หายใจเข้าลึก ๆ เฉินฟานพิมพ์ข้อความอีกครั้ง:
"ผ้าของนายได้มาจากไหน?"
ชิวเฟิงหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วตอบกลับ:
"เปิดกล่องไม้ได้มา เปิดไปสิบกว่ากล่อง เพิ่งได้สามอัน"
ที่แท้ก็เป็นคนโชคดี!
เฉินฟานพยักหน้าเล็กน้อย ตอบกลับ:
"ถ้าเปิดได้ตะปูหรือวัสดุอื่น ๆ มาหาฉันแลกได้นะ"
ชิวเฟิง: "โอเค เราเป็นเพื่อนกันเถอะ"
"โอเค"
เฉินฟานกดรับคำขอเป็นเพื่อนไป
ชิวเฟิงคนนี้มีอะไรแฝงอยู่เหมือนกัน
เพราะก่อนหน้านี้เกิดเรื่องวุ่นวายขนาดนี้ ผู้เล่นทุกคนในพื้นที่คงเห็นหมดแล้ว
แต่ชิวเฟิงไม่รีบแย่งออเดอร์ กลับตั้งหน้าตั้งตาหากล่อง
เห็นได้ชัดว่าเขามั่นใจในตัวเองมาก
คนที่ทั้งมั่นใจและโชคดี แบบนี้อาจหาวัสดุใหม่ ๆ ได้เร็ว
การเป็นเพื่อนกันก็มีประโยชน์จริง ๆ
ปิดหน้าต่างแชท เฉินฟานค้นหาต่อไป
ทันใดนั้น
ข้อความหนึ่งก็ปรากฏเข้ามาในสายตา
โจวเจ้ากั๋ว: "สหาย สวัสดี ร่วมมือกันได้ไหม?"
การเรียกแบบนี้ ทำให้เฉินฟานเลิกคิ้วเล็กน้อย
"หมายความว่าไง?"
โจวเจ้ากั๋ว: "ฉันเป็นหัวหน้าหน่วย XX ของกองทัพ XX ชื่อโจวเจ้ากั๋ว เพื่อนร่วมรบของฉันบางคนโชคร้าย ไม่ได้น้ำเปล่า อยากแลกกับสหายหน่อย"
เฉินฟานขมวดคิ้วเล็กน้อย "ไปแลกที่ช่องซื้อขายก็ได้นี่"
โจวเจ้ากั๋ว: "เพราะอัตราแลกเปลี่ยนที่สูงเกินจริงของสหาย ทำให้ช่องซื้อขายไม่มีออเดอร์เลย"
"..."
เฉินฟานรู้สึกเขินอายทันที