เพราะการรับซื้อในราคาสูงของเขา ตลาดจึงพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
ใครก็ไม่กล้าซื้อขายกันตามอำเภอใจ เกรงว่าตัวเองจะเสียเปรียบ
ตราบใดที่ผู้เล่นได้ทรัพยากร สิ่งแรกที่นึกถึงก็คือเฉินฟาน
ยังไงซะ ไม่เก็บของถูกก็เป็นพวกโง่!
นี่คือเป้าหมายของเฉินฟาน
เขากำหนดอัตราแลกเปลี่ยนที่เกินจริงขนาดนี้ ก็เพื่อผูกขาดตลาดซื้อขาย
ยังไงซะ น้ำเปล่าหนึ่งขวด เฉินฟานยังใช้ท่อนไม้ 20 ท่อนมาแลกเลย
ผู้เล่นคนอื่นใครจะยอมจ่ายไหว?
ใครจะยอมขายถูก ๆ ล่ะ?
หัวเราะเบา ๆ พลางส่ายหน้า เฉินฟานกดวางออเดอร์ไปหลายสิบรายการ
ไม่ถึงวินาทีก็ถูกแย่งซื้อจนเกลี้ยง
"ถ้าเป็นคนอื่น ฉันไม่ทำตัวเป็นคนดีแบบนี้แน่ แต่พวกนายไม่เหมือนกัน"
เฉินฟานแลกน้ำเปล่า 20 ขวด กับขนมปัง 20 ถุง แล้วกดปุ่มยืนยันการซื้อขายทันที
"ฉันต้องการแบบแปลนเรือแคนู ผ้า และตะปู ในกล่องสมบัติมีเปิดได้ พวกนายค่อยมาใช้คืนฉันทีหลังก็ได้"
ข้อความเงียบไปชั่วครู่
โจวเจ้ากั๋วตอบกลับ: "เข้าใจแล้ว ขอบคุณสหาย!"
เป็นคำตอบที่สั้นมาก
ไม่มีการรับประกัน ไม่มีข้อมูลฟุ่มเฟือย
แต่เฉินฟานรู้ดีว่า อีกฝ่ายจะไม่หลอกลวงเขา
หลังจากเพิ่มเพื่อนแล้ว เฉินฟานก็เปิดอ่านข้อความส่วนตัวต่อไป
หลังจากบล็อกผู้คนไปหลายร้อยคน ดวงตาของเฉินฟานก็เป็นประกายอีกครั้ง
แม่ม่ายดำ: "ฉันมีตะปูอยู่ที่นี่ นายจะแลกยังไง?"
เฉินฟานไม่พูดพล่าม รีบส่งคำขอซื้อขายทันที แล้ววางท่อนไม้ 40 ท่อนลงไป
"40 ท่อนแลก 1 อัน, 100 ท่อนแลก 2 อัน"
ครู่ต่อมา แม่ม่ายดำวางตะปู 4 ตัวขึ้นมา
"ฉันขอไม้ 250 ท่อน"
เฉินฟานขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขามองชื่อของอีกฝ่ายสองสามที แล้วก็ยิ้มออกมา
"จะเอาเปรียบก็ได้ แต่ฉันมีเงื่อนไข"
แม่ม่ายดำ: "เงื่อนไขอะไร?"
"ส่งรูปตัวเองมา ต้องเป็นรูปเต็มตัว แล้วค่อยลดราคาให้ตามความจริง"
"..."
แม่ม่ายดำเงียบไป
เฉินฟานก็ไม่รีบร้อน วางไม้ 250 ท่อนลงไป แล้วเลื่อนหน้าต่างซื้อขายไปไว้ด้านข้าง เปิดอ่านข้อความส่วนตัวต่อ
"พี่ชาย ฉันมีตะปูหนึ่งอัน นายจะแลกยังไง?"
เฉินฟาน: "ไม้ 40 ท่อนแลกตะปู 1 อัน ซื้อขายเลย ถ้าพูดมากก็บล็อก"
[ซื้อขายสำเร็จ: ตะปู x1]
ไอ้หนูน้อยน่ารัก: "เก่งมาก ๆ เลย พี่ใหญ่ พี่ใหญ่ ฉันเปิดได้ผ้ามาหนึ่งผืน ฉันไม่เอาไอเทมแล้ว ขอมอบให้พี่เลย แลกกับการเป็นเพื่อนกันได้ไหมคะ?"
เฉินฟานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
รู้จักกาลเทศะขนาดนี้เลยเหรอ?
ถ้าไม่ให้ตำแหน่งเพื่อน ก็ดูเหมือนเขาเป็นคนใจดำไปหน่อย
[เพิ่มเพื่อนสำเร็จ: ไอ้หนูน้อยน่ารัก]
เฉินฟานไม่ได้เอาเปรียบเขา ยังคงให้ไม้ 40 ท่อนเหมือนเดิม
ทันใดนั้น ไอ้หนูน้อยน่ารักก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
"ขอบคุณพี่ใหญ่! ต่อจากนี้ฉันได้ไอเทมมาจะมาซื้อขายกับพี่ใหญ่คนเดียวเลย!"
"ได้ ราคาคุยกันได้"
เฉินฟานพยักหน้าเล็กน้อย แล้วคัดกรองข้อความส่วนตัวต่อไป
จนกระทั่งเขาแลกผ้าได้ 15 หน่วย และตะปูได้ 10 หน่วย ข้อความของแม่ม่ายดำก็กะพริบขึ้นมาในที่สุด
แม่ม่ายดำ: "รูป.jpg"
เฉินฟานคลิกเปิดดู ดวงตาเป็นประกายทันที
ใส่เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีฟ้าอ่อน
ใต้กระดูกไหปลาร้า ส่วนที่นูนสูงตระหง่าน บอกเป็นนัยถึงขนาดอันน่าตกตะลึงของเธอ
เรียวขาทั้งสองข้างที่กลมกลึงและตั้งตรง เผยให้เห็นเส้นสายที่เย้ายวนใจ
ผิวขาวเย็นเฉียบภายใต้แสงอาทิตย์ สะท้อนประกายวาววับเป็นชั้น ๆ
ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือ เธอไม่ยอมโชว์หน้า
"อยากให้ฉันเอ่ยปากขอรูปหน้าตัวเองเหรอ?"
"ขอโทษนะ ฉันไม่จำเป็นต้องดูหน้า"
"แค่ขนาดนี้ กับขาขาว ๆ แบบนี้ เล่นได้ทั้งปีเลย!"
เฉินฟานหัวเราะเบา ๆ แล้วกดปุ่มยืนยันการซื้อขาย
[ซื้อขายสำเร็จ, ได้รับ: ตะปู x4]
ตั้งค่าข้อความของแม่ม่ายดำเป็นโหมดเสียงเรียกเข้า แล้วเฉินฟานก็ปิดหน้าต่างลง
เหลือบมองพระอาทิตย์ที่แผดเผาเหนือหัว เฉินฟานเม้มปาก:
"ดูท่าวันนี้คงอัปเกรดไม่ได้แล้ว"
"ต้องหาทางเก็บไม้ให้มากขึ้น พรุ่งนี้คงต้องเปลี่ยนไอเทมอีกอย่าง ไม่แบบนั้นจะพัฒนาไปช้าเกินไป"
คิดถึงตรงนี้ เฉินฟานก็มองไปที่เชือกที่กองอยู่บนแพไม้
ครู่เดียว เขาก็นึกวิธีออก
"ใช้เชือกมัดไม้ไว้ แล้วผูกติดกับแพไม้"
"ยังไงฉันก็ไม่รีบไปไหน หนักหน่อยก็ไม่เป็นไร ขอแค่รักษาไม้พวกนี้ไว้ก็พอ"
ว่าแล้วก็ลงมือทำเลย!
เฉินฟานวางท่อนไม้ 20 ท่อนซ้อนกันเป็นสี่เหลี่ยม แกะเชือกมัดหนึ่งออกมาแล้วมัดให้แน่นหนา
ปลายเชือกอีกด้านหนึ่ง เฉินฟานผูกไว้กับแพไม้
"ใช้ได้จริงด้วย"
เฉินฟานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วมัดไม้ต่อไป
อีกด้านหนึ่ง เขาเปิดช่องซื้อขายขึ้นมา แล้วเริ่มวางออเดอร์ขายขนมปังและน้ำเปล่า
[ข้อเสนอ: ไม้ x20 ต้องการซื้อ: น้ำเปล่า x1]
[ข้อเสนอ: ไม้ x15 ต้องการซื้อ: ขนมปัง x1]
[...]
เหมือนเช่นเคย
ออเดอร์เพิ่งวางออกไป ก็ถูกเคลียร์จนเกลี้ยง
แต่ออเดอร์รับซื้อตะปูและเชือกที่วางไว้ก่อนหน้านี้ กลับไม่มีใครสนใจ
เฉินฟานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยิ้มออกมา
"รอให้ราคาขึ้นงั้นเหรอ?"
"ดูท่าการซื้อขายในราคาสูง จะทำให้พวกนายถูกตามใจจนเสียคนไปแล้ว"
"ช่างเถอะ มาสร้างความรู้สึกวิกฤตให้พวกนายกันหน่อย"
คิดถึงตรงนี้ เฉินฟานก็ถอนออเดอร์รับซื้อตะปูและผ้าออก
ในการตั้งค่าความเป็นส่วนตัว เขาซ่อนประวัติการซื้อขายของตัวเอง
แบบนี้ ออเดอร์ของเขาในช่องซื้อขาย จะไม่แสดงรายละเอียดบนหน้าจออีกต่อไป
จะแสดงแค่ข้อมูลการซื้อขายที่สำเร็จเท่านั้น
หัวเราะเบา ๆ หนึ่งครั้ง เขาก็แก้ไขและส่งออกไปอีกครั้ง
[ข้อเสนอ: ไม้ x40, ต้องการซื้อ: ผ้า x1]
[ข้อเสนอ: ไม้ x40, ต้องการซื้อ: ตะปู x1]
เพิ่งส่งออกไปได้หนึ่งวินาที เขาก็ถอนออก
จากนั้น ผ่านไปห้าวินาที เขาก็ส่งออเดอร์รับซื้อตะปูและผ้าออกมาอีกครั้ง
หนึ่งวินาทีต่อมา ก็ถอนอีก
ห้าวินาทีต่อมา ก็ทำซ้ำ
ผ่านไปอีกสิบวินาที เขาก็ทำซ้ำอีกครั้ง
ทุกครั้ง ความเร็วในการวางออเดอร์ของเขาจะช้าลงเล็กน้อย
ทันใดนั้น
ผู้เล่นที่รอรีดราคาก็เริ่มใจสั่น
เห็นว่าเฉินฟานไม่ตอบข้อความ
บนหน้าจอซื้อขาย ข้อมูลการซื้อขายที่สำเร็จของเฉินฟานก็ไหลไม่หยุด
พวกเขาจับทางไม่ได้ว่าเฉินฟานแลกอะไรไปบ้าง ทำได้แค่มองตารางการซื้อขายที่ซ่อนรายละเอียดแล้วก็ร้อนใจ
จนกระทั่งถอนไปกว่าสิบครั้ง ในที่สุดก็มีคนอดไม่ไหวลงมือ
[ซื้อขายสำเร็จ, ได้รับ: ตะปู x1]
[ซื้อขายสำเร็จ, ได้รับ: ผ้า x1]
[...]
"ทนไม่ไหวแล้วเหรอ?"
เฉินฟานหัวเราะเยาะเย้ย เปิดประวัติการซื้อขายส่วนตัว แล้วปล่อยออเดอร์ออกมาอีกครั้ง
[ซื้อขายสำเร็จ, ได้รับ: ตะปู x1]
[ซื้อขายสำเร็จ, ได้รับ: ผ้า x1]
[...]
ครั้งนี้ ผู้เล่นเห็นประวัติการซื้อขายที่ไหลไม่หยุด หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ
พวกเขาเริ่มกังวลว่าเมื่อทรัพยากรของเฉินฟานอิ่มตัวแล้ว เขาจะไม่ปล่อยออเดอร์ออกมาอีก
ดังนั้น ผู้คนมากขึ้นเรื่อย ๆ จึงเข้าร่วมการแย่งชิงออเดอร์
[ซื้อขายสำเร็จ, ได้รับ: ตะปู x1]
[ซื้อขายสำเร็จ, ได้รับ: ผ้า x1]
[ซื้อขายสำเร็จ...]
[ซื้อขายสำเร็จ...]
"จะมาเล่นกับฉันเหรอ? ฮึ..."
"ขยายกระเป๋าเป้!"
[ใช้: ผ้า x10, เชือก x10, ตะปู x5 ขยายสำเร็จ!]
[กระเป๋าเป้ (เลเวล 2): 20 ช่อง แต่ละช่องซ้อนได้ 10 ชิ้นของไอเทมชนิดเดียวกัน]
"ต่อไป!"
[ใช้: ผ้า x20, เชือก x20, ตะปู x10 ขยายสำเร็จ!]
[กระเป๋าเป้ (เลเวล 3): 30 ช่อง แต่ละช่องซ้อนได้ 20 ชิ้นของไอเทมชนิดเดียวกัน]
"ขยาย! ขยายให้เต็ม!"
[...]
[ใช้: ผ้า x40, เชือก x40, ตะปู x25 ขยายสำเร็จ!]
[กระเป๋าเป้ (เลเวล 5): 50 ช่อง แต่ละช่องซ้อนได้ 30 ชิ้นของไอเทมชนิดเดียวกัน]
[ระดับถัดไป: แหวนเก็บของ ต้องการ: อัญมณีมิติ x1]
"แหวนเก็บของ?"
"งั้นก็ไม่ต้องแบกแล้วสิ แค่สวมไว้ที่นิ้วก็พอ?"
ดวงตาของเฉินฟานเป็นประกาย