หยางเฉินรีบเบือนสายตาไปทางอื่น ใจเต้นแปลกๆ
ฉู่เหยาอิ๋งยิ้มอย่างผู้ชนะ
“เดี๋ยวร่วมมือดีๆ นะ ร่วมมือดีแล้ว มีรางวัลด้วย~”
เธอพูดพลางยิ้มกรุ้มกริ่ม
สิ้นเสียง ดวงตางามก็เปล่งประกายระยิบระยับ ยิ่งรู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้เล่นสนุกดี
หยางเฉินไม่กล้ามองมาก รีบออกรถ
“ได้”
“แต่ว่าถ้าร่วมมือเสร็จแล้ว ก็ไม่ต้องใช้ผมแล้วใช่ไหมครับ?”
เขาพูดช้าๆ
ตอนนี้เขาแค่อยากรีบพ้นๆ จากคุณหนูจอมวุ่นวายคนนี้ ถ้าซูหย่ารู้เข้า งั้น...จบ
ภาพใบหน้าเย็นชาของซูหย่าผุดขึ้นในหัว จะเป็นผลอะไรตามมา เขาไม่กล้าคิดเลย
ฉู่เหยาอิ๋งขมวดคิ้วเล็กน้อย
ทันใดนั้นเธอก็ยกเรียวขาอันเย้ายวน ข้ามคันเกียร์มาวางบนตักของหยางเฉิน
เอี๊ยด!
รูม่านตาหยางเฉินหดตัวกะทันหัน เหยียบเบรกเต็มแรง
นี่มัน...
เขาก้มมองเรียวขานั้น มึนงงไปหมด ความรู้สึกที่ถูกกดดันทำให้หัวใจเขาเต้นระรัว!
“แฟนจ๋า คิดอะไรอยู่น่ะ?”
“คุณหนูอย่างฉันมีหน้าตาก็จัด ฟิกเกอร์ก็เป๊ะ จะเอาอะไรก็พร้อม เป็นแฟนฉันมันลำบากใจนายขนาดนั้นเลยเหรอ?”