เหวินฉือไม่สนใจว่าคนอื่นจะมองเขาอย่างไร
บริษัทเป็นเพียงแพลตฟอร์ม ลูกค้าเป็นทรัพยากร และท้ายที่สุดทุกอย่างก็เป็นเพียงข้อมูลเย็นชาในแบบจำลองการลงทุนของเขา
เขาเพียงต้องควบคุมความผันผวนของข้อมูลให้ดี คาดการณ์แนวโน้มได้ก่อนคนอื่น และคว้าชัยชนะจากการลงทุนครั้งแล้วครั้งเล่า ก็จะยืนหยัดอยู่ในวงการนี้ได้อย่างมั่นคง
ดังนั้น หลายครั้งในสายตาเพื่อนร่วมงาน เหวินฉือก็ไม่ต่างจากหุ่นยนต์ AI เย็นชาไร้ความรู้สึก มีเหตุผลจนน่ากลัว
นั่นเป็นเพราะเขาทุ่มเทความรู้สึกและความอ่อนโยนทั้งหมดให้เหวินเหนียนไปนานแล้ว
ด้วยเหตุนี้ เหวินฉือจะไม่สังเกตเห็นความผิดปกติต่าง ๆ ตอนที่นี่นมาหาเขาครั้งนี้ได้อย่างไร
แต่นี่นก็คือนี่น
เหวินฉือไม่มีทางโง่จนจำคนที่ตัวเองรักผิดไปได้
สิ่งที่ทำให้เขาทรมานคือ นี่นถูกคนที่มหาวิทยาลัยทำให้เจ็บช้ำใจ เสียใจจนหนีมาถึงเมืองไห่ แต่เขากลับไม่รู้อะไรเลย
ตอนเหวินเหนียนอยู่ด้วย เหวินฉือไม่กล้าแสดงออกมา กลัวว่าจะทำให้เธอยิ่งเสียใจ
แต่ตอนนี้……
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา กดเปิดวิดีโอคลิปแรกที่ฮาวจื่อป๋อส่งให้เมื่อวันศุกร์
เป็นภาพตอนเซี่ยหนานเฉินสารภาพรักกับเหวินเหนียน ภาพหยุดลงกะทันหันตรงที่หญิงสาวยิ้มพลางยื่นมือจะรับดอกไม้จากชายหนุ่ม
อีกฝ่ายดูเหมือนจะกลัวว่าเขาเสียใจ จึงส่งข้อความปลอบใจทางวีแชตมาให้เขากว่าสิบข้อความ
แต่พอตกเย็นวันนั้น อีกฝ่ายคงรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง จึงรีบส่งวิดีโอคลิปใหม่มาแก้ต่าง
สองวันมานี้ยังส่งทั้งข้อความเสียงและข้อความตัวอักษรมาถล่มเขาไม่หยุด
แต่เหวินฉือไม่ได้เปิดดูแม้แต่ข้อความเดียว