เหวินฉือส่งอีเมลฉบับนั้น พร้อมกับเอกสารทั้งหมดที่รวบรวมไว้ในช่วงสองวันนี้ บรรจุรวมกันแล้วส่งให้บิดาของฮาวจื่อป๋อ
เชื่อว่าประธานฮาวคงต้องขอบคุณเขาอย่างซาบซึ้ง
เหวินฉือสามารถผลักฮาวจื่อป๋อขึ้นไปได้ ย่อมดึงเขาลงมาได้เช่นกัน
ส่วนเซี่ยชูอี้น่ะหรือ?
ขอแค่โครงการของฮาวจื่อป๋อล้มเหลว เธอก็จะถูกเฉือนเนื้อเถือหนังไปอย่างหนัก แถมยังต้องแตกหักกับประธานฮาวอีกด้วย
แค่นี้ก็ทำให้เธอลำบากไม่น้อยแล้ว
แต่นี่เป็นเพียงดอกเบี้ยเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น
เกมที่เหลือ พวกเขาค่อย ๆ เล่นกันไป
ใครก็ตามที่คิดคำนวณทำร้ายนี่น หรือยุแยงความสัมพันธ์ของพวกเขา ล้วนสมควรตาย!
ส่วนเซี่ยหนานเฉิน ขอแค่เหวินเหนียนไม่ชอบ เหวินฉือก็ไม่เห็นเขาอยู่ในสายตาเลย
ก็เป็นแค่เครื่องมือที่เซี่ยชูอี้กับฮาวจื่อป๋อหยิบจับตามใจ ไม่มีแม้แต่โอกาสได้ขึ้นโต๊ะพนัน
เป็นแค่เศษสวะไร้ประโยชน์!
……
ภายในคลับหรูแห่งหนึ่งในเมืองหลวง ฮาวจื่อป๋อที่เพิ่งวางสายโทรศัพท์ก็ขว้างโทรศัพท์ใส่กำแพงอย่างแรง
ขว้างแล้วยังไม่หายโมโห เขาหันไปตบชายหนุ่มที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้าง ๆ อีกฉาด
ชายหนุ่มคนนั้นก็คือหวังซิงเหวิน ลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ที่ฮาวจื่อป๋อพูดถึงในสายกับเหวินฉือนั่นเอง
เขายังเป็นเพื่อนร่วมห้องและเพื่อนสนิทของเซี่ยหนานเฉินด้วย
เป็นเขาที่คอยยุให้เซี่ยหนานเฉินไปสารภาพรักกับเหวินเหนียน ทั้งยังจงใจเป็นคนเริ่มพนันเพื่อปลุกใจอยากเอาชนะของเซี่ยหนานเฉิน
ที่หวังซิงเหวินทำเรื่องพวกนั้น แท้จริงแล้วล้วนเป็นคำสั่งของฮาวจื่อป๋อ
กระทั่งความคิดที่เหวินเหนียนอยากไปเที่ยวกรุงเทพฯ ก็เป็นฮาวจื่อป๋อที่สั่งคนไปยุอยู่เบื้องหลัง
ทุกย่างก้าวที่เขาวางแผนไว้ สุดท้ายก็เพื่อโค่นเหวินฉือลง
ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาว่าเหวินฉือใส่ใจเหวินเหนียนมากแค่ไหน