สองคนหยอกล้อกันอยู่พักหนึ่ง เหวินฉือก็ไปทำอาหารกลางวัน
จะให้เหวินเหนียนช่วยน่ะเป็นไปไม่ได้
เธอไม่เคยทำงานบ้านมาก่อนเลยสักครั้ง เหวินฉือเองก็ไม่ยอมให้เธอทำอยู่แล้ว
ตลอดหลายปีมานี้ เหวินเหนียนเคยต้มโจ๊กให้เขาแค่ครั้งเดียว ตอนที่แม่กับคุณอาเหวินเพิ่งเสียชีวิต แล้วเหวินฉือก็ป่วยล้มลงเพราะโศกเศร้าอย่างหนัก
ผลคือเกือบจุดไฟเผาห้องครัวไปแล้ว
เธอแอบสงสัยว่าถ้าตัวเองใช้เตาแม่เหล็กไฟฟ้า จะทำสายไฟลัดวงจรจนห้องเช่าถูกไฟไหม้หรือเปล่า
เอ่อ ช่างเถอะดีกว่า
อีกอย่าง เธอกับเหวินฉืออยู่ห้องเช่าด้วยกัน แถมยังไปตลาดซื้อของด้วยกัน แบบนี้ยังไม่นับว่าร่วมทุกข์ร่วมสุขกันอีกหรือไง?
เธอไม่ใช่ตัวประกอบหญิงใจดำไร้คุณธรรม จอมวุ่นวายตัวร้ายในเนื้อเรื่องพรีเซนเทชันเสียหน่อย
เธอน้อยใจจะตายอยู่แล้ว
คิดเช่นนั้น เหวินเหนียนก็นอนเล่นโทรศัพท์อยู่บนเตียงอย่างสบายใจ
ตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ มีคนส่งข้อความวีแชตหาเธอเป็นกอง
ส่วนใหญ่เข้ามาถามว่าเมื่อวานเธอกับเซี่ยหนานเฉินเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เหวินเหนียนขี้เกียจอธิบาย ก็เลยไม่สนใจ
เฉียวหมานกับอีกสองคนพากันมาคร่ำครวญสารพัด หวังใช้มิตรภาพจอมปลอมของพวกพี่น้องมาเหนี่ยวรั้งเธอ
เหวินเหนียนแค่นเสียง เธอเป็นคนทำให้พวกนั้นโลภไม่รู้จักพอหรือไง?
หรือว่าอีกฝ่ายทำต่อหน้าอย่างหนึ่ง ลับหลังอีกอย่างหนึ่ง แล้วยังเห็นเธอเป็นคนโง่ให้หลอกเล่น?
พอมีดตกใส่ตัวเอง ถึงเพิ่งรู้สึกเจ็บหรือไง?
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอ?