เขากำดาบซิ่วชุนไว้แน่น ก่อนหลับตาลง
เขาสัมผัสได้แล้ว
กระบวนท่าทั้ง 72 ของวิชาดาบโลหิตพลุ่งพล่านอยู่ในห้วงความคิด ความพิสดาร ความเหี้ยมเกรียม ความรวดเร็ว และความอำมหิต หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
จากนั้นความหมายแท้จริงทั้งสี่ประการก็ระเบิดออกพร้อมกัน มันไม่แยกเป็นตัวอักษรทีละตัวอีกต่อไป หากรวมเป็นกระแสพลังไร้รูปร่าง พุ่งระเบิดออกจากร่างของฟางซิว
แสงดาบสีเลือดบนดาบซิ่วชุนพลันพวยพุ่ง ชั้นแสงดาบบางเฉียบประหนึ่งปีกจักจั่นกลับเข้มข้นขึ้นอย่างฉับพลัน ราวกับเลือดกำลังซึมออกมาจากคมดาบ
ตัวดาบเริ่มสั่น ไม่ใช่มือที่กำลังสั่น แต่เป็นดาบที่ขยับเอง คล้ายมีบางสิ่งฟื้นคืนชีพขึ้นภายในคมดาบ
แล้วกระแสพลังดาบก็พุ่งออกจากร่างฟางซิว ปะทะเข้ากับเจตจำนงกระบี่ที่กดทับเข้ามาจากอีกฝั่ง
ตูม!
พลังไร้รูปร่างทั้งสองสายปะทะกันกลางอากาศ คลื่นพลังระเบิดขึ้นบนพื้นหินเขียวเป็นวง เศษหินและฝุ่นควันพลิกตลบกระจายไปทั่วทุกทิศ
โคมใต้ระเบียงดับลงพร้อมกัน ฉากกั้นลานแตกร้าวเป็นรอยแยกจากบนลงล่าง
รูม่านตาของคนผู้นั้นหดวูบ
“เจ้า!”
“บรรลุแล้ว!”
ฟางซิวกล่าวต่อให้จบแทนเขา
เขาลืมตาขึ้น แสงสีเลือดสองสายวาบผ่านส่วนลึกในดวงตาแล้วเลือนหาย
จากนั้นเขาก็ฟันดาบออกไป
ดาบนี้ไร้ซึ่งกระบวนท่าใด ๆ แสงดาบสีเลือดบนคมดาบลากเป็นเส้นแดงบิดเบี้ยวกลางอากาศ
พลังดาบเกาะแน่นอยู่บนคมดาบ ราวกับมีดาบนับไม่ถ้วนฟันลงมาจากรอบด้านพร้อมกัน จนเจตจำนงกระบี่ของอีกฝ่ายแหลกสลาย
คนผู้นั้นยกกระบี่ขึ้นขวาง
เคร้ง!
กระบี่ยาวทรงแคบหักเป็นสองท่อนจากตรงกลาง
ครึ่งหนึ่งของตัวกระบี่หมุนคว้างพุ่งออกไป ปักลงบนฉากกั้นลาน ตัวกระบี่ยังคงสั่นหึ่ง ๆ ไม่หยุด
พลังดาบของฟางซิวไม่ลดทอน คมดาบฟันเข้าไปจากลำคอซ้ายของอีกฝ่าย แล้วทะลุออกใต้ชายโครงขวา
ร่างของคนผู้นั้นแข็งค้าง
เขาก้มมองรอยดาบเฉียงที่พาดผ่านลำตัวทั้งหมด ริมฝีปากขยับเล็กน้อย
“พลังดาบช่างยอดเยี่ยม”
กล่าวจบ เขาก็หงายหลังล้มลง กระแทกพื้นหินเขียว