ข้า จินเปียว ขอสัตย์สาบานต่อฟ้า ข้าไม่มีเจตนาจะเป็นปรปักษ์กับท่านเลยแม้แต่น้อย!”
ฟางซิวก้มมองเขา
จินเปียวคุกเข่าอยู่บนพื้น หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น ริมฝีปากสั่นระริก แววตาเปี่ยมด้วยคำวิงวอน
“เจ้าคิดว่าข้าเป็นเด็กสามขวบหรือ?!”
ใบหน้าของจินเปียวซีดเผือดไปชั่วขณะ ก่อนจะรีบกล่าวว่า
“ท่านฟาง โปรดไว้ชีวิตข้าสักครั้ง นับจากนี้ไป พรรคไผ่เขียวจะขึ้นอยู่กับคำสั่งของท่าน!
สตรี เงินทอง อาณาเขต ท่านต้องการสิ่งใด ข้าก็มอบให้ทั้งสิ้น!”
ฟางซิวเอียงศีรษะเล็กน้อย คล้ายกำลังพิจารณาข้อเสนอนี้อย่างจริงจัง
เมื่อเห็นสีหน้าเช่นนั้นของเขา แววหวังก็ลุกโชนขึ้นในดวงตาจินเปียว มุมปากเริ่มยกขึ้น เตรียมเผยรอยยิ้มประจบสอพลอ
“ตั๋วเงินอยู่ที่ใด?”
เมื่อได้ยินคำถามนี้ ดวงตาของจินเปียวก็สว่างวาบ
เขาคิดว่าตนรอดชีวิตแล้ว จึงรีบชี้ไปยังมุมห้อง น้ำเสียงเร่งร้อนรวดเร็ว
“ใต้แผ่นกระดานนั่น! ในช่องลับ! ตั๋วเงินทั้งหมดของพรรคอยู่ที่นั่น!
ท่านฟาง ทั้งหมดเป็นของท่าน! ต่อไปข้า จินเปียว จะเป็นสุนัขรับใช้ของท่าน! ท่านสั่งให้ข้ากัดใคร ข้าก็จะ...”
ยังพูดไม่ทันจบ รอยยิ้มประจบสอพลอบนใบหน้าของเขาก็พลันแข็งค้าง
ปลายดาบสีแดงชาดแทงทะลุเข้าไปในปาก ก่อนโผล่ออกมาทางท้ายทอย อุดคำพูดที่เหลือทั้งหมดไว้ในลำคอ
ฟางซิวชักดาบออก
ศีรษะของจินเปียวกลิ้งหลุดจากบ่า กระแทกพื้นแล้วกลิ้งไปสองตลบ บนใบหน้ายังมีความโล่งใจที่รอดพ้นความตายปะปนกับรอยประจบที่ยังไม่ทันเลือนหาย
“ฉันยังชอบตอนที่นายกลายเป็นค่าประสบการณ์มากกว่า”
ฟางซิวมองศีรษะนั้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย