พระชายาฉีอ๋องยิ้มแล้วเปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่น ในใจเข้าใจว่าครั้งนี้เต๋อเฟยทำให้ฮองเฮาแค้นใจนัก
เต๋อเฟยทำให้ฮองเฮาแค้นใจจริง หากไม่ใช่เพราะเต๋อเฟยตายแล้ว ฮ่องเต้คงอยากจะไปโบยตีนางทุกวัน ฮวาเยว่ตอนแรกปากแข็งมาก แต่หลังผ่านการสอบสวนต่างๆ ก็ยอมบอกทุกอย่างที่นางรู้
ผีน้อยคือสิ่งที่เต๋อเฟยเริ่มเลี้ยงเมื่อ 12 ปีก่อน ส่วนฮองเฮาร่างกายอ่อนแอลงหลังจากให้กำเนิดองค์ชายหก นั่นเพราะว่าตอนแรกสุดเต๋อเฟยลงมือกับองค์ชายรอง เมื่อคิดดูแล้วนางน่าจะลงมือกับองค์ชายหก แต่ไม่รู้ทำไมกลับเลือกกระทำต่อฮองเฮา
ทางด้านเว่ยฝู เด็กน้อยสามคนเกิดความขัดแย้งว่าจะเล่นอะไร ความขัดแย้งนี้เน้นอยู่ที่พี่น้องจวนฉีอ๋อง เมิ่งซือเห็นว่าควรพาน้องสาวเล่นเกมที่ดีต่อสุขภาพ——โยนเก็บเม็ดไม้
นางถึงกับเตรียมเม็ดแอปริคอตที่ขัดจนกลมเกลี้ยง
เมิ่งสิงจวินเห็นว่าเกมนี้ออกตุ้งติ้งเกินไป ไม่เหมาะกับชายชาติทหารอย่างเขา เขาเสนออย่างแรงกล้าว่าให้เล่นชนจิ้งหรีด
เขาจับจิ้งหรีดเข้าวังมาด้วย
แม้เมื่อครู่เพราะเสี่ยวจิน เขาจะรู้สึกว่าการเล่นชนจิ้งหรีดก็ไม่ใช่เรื่ององอาจสง่างามอะไร แต่โยนเก็บเม็ดไม้นี่มันตุ้งติ้งเกินไปจริงๆ
เว่ยฝูทั้งคนมีใจลังเล โยนเก็บเม็ดไม้นางว่าเล่นสนุกดี ชนจิ้งหรีดนางไม่เคยเล่น เลยอยากลองทั้งคู่
เมิ่งซือกับเมิ่งสิงจวินเถียงกันอยู่นานก็ไม่มีใครชนะ หันมาทางเว่ยฝูพร้อมกัน: "น้องหญิงว่าเจ้าอยากเล่นอันไหน?"