เถาจือได้ยินเสียงเล็กๆ ของศิษย์พี่หญิงก็หยุดฝีเท้า หันกายรอนาง เว่ยฝูราวกับผีเสื้อน้อยตัวหนึ่ง พุ่งเข้ามาในอ้อมกอดของเถาจืออย่างคุ้นเคย เถาจืออุ้มนางขึ้นมาทันที
เว่ยฝูเป็นคนขี้เกียจ แม้อายุห้าขวบนางจะเดินวิ่งคล่องแคล่วแล้ว แต่เมื่อมีเครื่องทุ่นแรงสำเร็จรูป นางก็ย่อมไม่ปล่อยให้เสียเปล่า
การพิจารณาคดีเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องใช้วิธีที่ไม่น่าดูนัก ในใจของเถาจือ แม้ศิษย์พี่หญิงจะเก่งกล้า แต่เขาก็ไม่อยากให้นางเห็นภาพนองเลือดเหล่านี้ จึงหลอกล่อนางว่า "ศิษย์พี่ พวกเราผู้ใหญ่สอบสวนผู้ใหญ่คนนี้ รบกวนท่านช่วยข้าสอบสวนเด็กน้อยคนนี้หน่อยได้หรือไม่"
เว่ยฝูตบอก "ยกให้ฝูเอ๋อร์เอง ฝูเอ๋อร์จะถามเรื่องที่เขาเคยแอบเก็บไข่นกให้ออกมาให้ได้"
คุณชายน้อยสกุลซูมองเด็กน้อยน่ารักตรงหน้าพลางตัวสั่นงันงก
เถาจือจึงให้กงกงหลี่และทิงอวี่พาเว่ยฝูไปยังเรือนปีกที่กว้างโปร่งสะอาด ยังให้คนเตรียมอาหารขนมไว้ให้เว่ยฝู ทิงอวี่อุ้มเว่ยฝู กงกงหลี่จูงมือคุณชายน้อยสกุลซูจะออกไป ทว่าเด็กน้อยกลับไม่ยอมจากไปไหน แม้จะคลางแคลงใจในตัวภรรยา แต่ซูหานไม่เคยสงสัยเรื่องการเกิดของบุตร จึงเอ่ยปลอบโยนเขาอย่างอ่อนโยนว่า "ไทเอ๋อร์ เจ้าไปเล่นกับพระธิดาน้อยด้วยกันเถิด พระธิดาน้อยนิสัยดีมาก จะไม่รังแกเจ้า บัดนี้ท่านพ่อออกนอกเรือนได้ก็เพราะพระธิดาน้อยช่วยรักษา หากพระธิดาน้อยถามอะไรเจ้า เจ้าก็ตอบไปตามที่รู้ ตอบตามความจริงไปก็พอ"