ฉีหงโทรเรียกคนขับรถกับบอดี้การ์ดของตัวเองมา หลังจากสั่งการเรียบร้อย ทั้งสองก็ขับรถพาติงเอ้อร์โกวกลับอ่าวตระกูลติง ก่อนขึ้นรถ ฉีหงยกเสื้อผ้าที่ยังไม่เคยใส่ให้ติงเอ้อร์โกวชุดหนึ่ง แล้วยังโยนโทรศัพท์มือถือเครื่องใหม่ให้เขา กำชับให้เปิดเครื่องไว้ตลอด 24 ชั่วโมง จะได้ติดต่อเขาได้ทุกเมื่อ
ตอนนี้ในนามติงเอ้อร์โกวถือเป็นคนของตระกูลฉีแล้ว เวลาออกไปข้างนอกจะปล่อยให้ดูซอมซ่อไม่ได้ ทั้งเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ต้องไม่ด้อยไปกว่าคนตระกูลฉี
ติงเอ้อร์โกวสวมเสื้อผ้าแบรนด์เนม มือกำโทรศัพท์อัจฉริยะเครื่องใหม่เอี่ยมไว้แน่น เขาตื่นเต้นจนสงบใจไม่ลง ราวกับได้ทะยานขึ้นสู่ฟ้าในก้าวเดียว ตั้งแต่เกิดมาเขายังไม่เคยใช้โทรศัพท์เลย นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มีโทรศัพท์เป็นของตัวเอง ทุกวันนี้โทรศัพท์แพร่หลายไปทั่วแล้ว แม้แต่หมู่บ้านยากจนห่างไกลอย่างอ่าวตระกูลติง คนหนุ่มสาวส่วนใหญ่ก็มีโทรศัพท์อัจฉริยะเป็นของตัวเอง แต่บ้านติงเอ้อร์โกวยากจนเกินไป ซื้อโทรศัพท์ไม่ไหว แถมยังเสียดายเงินค่าโทรศัพท์เดือนละหลายสิบหยวน
ออกจากตัวอำเภอแล้วขับไปตามถนนชนบท รถยนต์ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงกว่า ๆ ก็ถึงอ่าวตระกูลติง นั่งอยู่ในรถ ติงเอ้อร์โกวมองทิวทัศน์ในหมู่บ้านที่ผ่านวูบไปนอกหน้าต่าง หัวใจพลุ่งพล่าน แม้การแต่งเข้าเป็นเขยจะไม่ใช่เรื่องน่าภูมิใจนัก แต่การได้เป็นคนรวยนั้นช่างดีจริง ๆ พอเห็นคนในหมู่บ้าน เขาก็อดรู้สึกเหนือกว่าขึ้นมาไม่ได้
คนพวกนี้ติดอยู่ในพื้นที่เล็ก ๆ แห่งนี้ไปทั้งชีวิต หันหน้าเข้าหาดิน หันหลังให้ฟ้า ทำงานขุดหาอาหารจากผืนดินทั้งวันทั้งคืน ตรากตรำมาทั้งชีวิตก็ยังยากจนแทบไม่มีอะไรจะกิน ไม่มีเงินซื้อของดี ๆ หรือเสื้อผ้าดี ๆ ใช้ชีวิตอย่างไร้ศักดิ์ศรี แต่เดิมเขาคิดว่าชีวิตทั้งชีวิตคงเป็นแบบนี้ แค่ได้แต่งเมียมีลูกก็นับว่าครบถ้วนแล้ว ใครจะคิดว่าเขาจะมีวันนี้ ได้กินของดี ดื่มของแพง สวมเสื้อผ้าดีที่สุด นั่งรถส่วนตัว ใช้โทรศัพท์ราคาเป็นพันหยวน เพียงชั่วข้ามคืน เทพีแห่งโชคชะตาก็ยิ้มให้เขา