เซี่ยเยี่ยนผิงพยักหน้า "ดีที่เราแยกบ้านกันออกมาแล้ว" พอนึกถึงความวุ่นวายในตระกูลเซี่ย เขาก็รู้สึกขอบคุณตัวเองในอดีตอีกครั้งที่ตัดสินใจแยกออกมาได้
กู้เจาเจายิ้มพยักหน้า "ใช่แล้ว" ดีที่พวกเขาแยกบ้านกันแล้ว ไม่เช่นนั้นเซี่ยเยี่ยนหลินจะต้องเกาะติดพวกเขาสามีภรรยาเหมือนปลิงดูดเลือดแน่ๆ
เซี่ยเยี่ยนผิงกางแขนโอบกู้เจาเจาไว้ มือหนึ่งลูบหัวเธอเบาๆ ดีที่เขาได้ภรรยาที่เก่งและดีมาครอง ไม่เช่นนั้นคงไม่มีชีวิตที่สงบสุขแบบนี้
"พ่อของคุณดูเหมือนจะถูกพี่ใหญ่ของคุณควบคุมได้นะ" กู้เจาเจาพูดยิ้มๆ กับเซี่ยเยี่ยนผิง
ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอแกล้งแท้ง เซี่ยชิงไป๋มาเป็นคนตัดสินให้เซี่ยเซิ่งหลินชดใช้ค่าเสียหายให้พวกเขา และเซี่ยเซิ่งหลินก็รับปาก แล้วผลลัพธ์ก็แค่นี้
ถึงแม้กู้เจาเจาและเซี่ยเยี่ยนผิงจะรู้ดีถึงนิสัยของเซี่ยเซิ่งหลิน และไม่คาดหวังกับการชดใช้ของเขามากนัก แต่ก็ไม่คิดว่าเซี่ยเซิ่งหลินจะยืนหยัดได้สั้นขนาดนี้
เงินทองของเซี่ยเซิ่งหลินถูกเซี่ยเยี่ยนหลินรีดจนเกลี้ยง ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากให้ แต่ให้ไม่ได้จริงๆ สำหรับการชดใช้นี้ เข้าใจแต่ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง ในฐานะผู้ใหญ่ พูดแล้วไม่รักษาคำพูด รินน้ำไม่เสมอภาค เข้าข้างใครก็ไม่รู้ พวกเขาจะไม่เคารพเขาก็สมควรแล้ว
กู้เจาเจาไม่ได้อยากได้เงินจากเซี่ยเซิ่งหลินมากมายขนาดนั้น แต่เขายังขี้เกียจแม้กระทั่งจะแสดงท่าที แถมยังไม่มาขอโทษ หรือบอกว่าจะรอให้ลูกของเซี่ยเยี่ยนหลินโตก่อน แล้วอีกสองปีค่อยมีเงินมาให้ พอไม่มีเงินก็ไม่แม้แต่จะมาพูดสักคำ แค่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่ยอมมาเยี่ยมอีกเลย