เซี่ยเยี่ยนหลินรุกคืบเอาเปรียบจริง ๆ ไม่แยแสชีวิตของเขาเลยสักนิด ถ้าครั้งนี้เขายอมอ่อนข้อ เกรงว่าครั้งหน้าเซี่ยเยี่ยนหลินก็จะทำแบบนี้อีก แค่ขอโทษแบบผิวเผิน แล้วก็ทำต่อไป ไม่ถูกจับได้ก็ดีไป ถ้าถูกจับได้แล้วทำให้เขาเดือดร้อนไปด้วยจะทำยังไง?
เขาบอกว่าไม่เกี่ยวกับเขา พวกนั้นจะเชื่อไหม? ต่อให้ไม่เกี่ยวกับเขาจริง ๆ ในฐานะที่ออกรถมาด้วยกัน เป็นช่างมากประสบการณ์ เห็นการกระทำที่นายหน้าหาผลประโยชน์ชัด ๆ กลับทำเป็นไม่เห็น ถ้างั้นคุณธรรมหรือแม้แต่จุดยืนของเขาก็มีปัญหา ยังไงก็หนีไม่พ้นเหมือนกัน
เขาจะไปรับผลกรรมแทนเซี่ยเยี่ยนหลินทำไมกัน
เซี่ยเยี่ยนหลินสีหน้าไม่ค่อยดี เขาแต่ละครั้งเอาของมาด้วยเยอะ แต่เขาก็รู้จักการเข้าหาคน เขาไม่เคยละเลยที่จะเลี้ยงข้าวเขา แล้วอาจารย์เฟิงกลับทำเป็นจำไม่ได้ว่ามีบุญคุณ
“พี่เฟิง ผมดูแลพี่ไม่ดีตรงไหน เลี้ยงข้าวเลี้ยงเหล้าพี่ไปไม่น้อย แค่นี้ก็ยังจะมาถือสากับผมอีกเหรอ?” เซี่ยเยี่ยนหลินเริ่มโมโห
อาจารย์เฟิงได้ยินที่เซี่ยเยี่ยนหลินพูดก็โมโห “แกเรียกว่าดูแลฉันดีเหรอ แกเอาของมาเพิ่มทุกครั้ง ของพวกนั้นกำไรเท่าไหร่คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ เลี้ยงข้าวฉันมื้อหนึ่งแล้วจะให้ฉันเสี่ยงแทนแก แกฝันกลางวันไปเถอะ ที่ฉันไม่ถือสาก่อน เพราะเห็นว่าแกลูกเยอะ ฐานะลำบาก ส่วนแกเล่ารุกคืบเอาเปรียบ เอาของมาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แกเองนั่นแหละไม่อาย รีบไปจัดการของบางส่วนทิ้งซะ”