อวี๋เยวี่ยชิวมองตู้วิ๋นเซิงที่ดูห่อเหี่ยวใจก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปลอบ "วิ๋นเซิง แม่รู้ว่าเวลานี้เธอคงอยากให้เยี่ยนผิงอยู่ข้างกาย แต่แม่บอกเลยว่า สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือสุขภาพร่างกายของเธอเอง เข้าใจไหม?"
"วางใจเถอะ พอกลับไปบ้าน แม่จะทำของอร่อย ๆ ให้เธอกิน บำรุงร่างกายให้ดี ๆ แม่ยังมีน้ำตาลทรายแดงอยู่อีกครึ่งกิโล จะให้เธอทั้งหมดเลย" พอนึกถึงหลานชายสุดที่รักในท้องของตู้วิ๋นเซิง อวี๋เยวี่ยชิวก็แทบอยากจะควักหัวใจให้เธอทั้งหมด
"ขอบคุณพ่อกับแม่ค่ะ" ตู้วิ๋นเซิงเห็นท่าทีเป็นห่วงของอวี๋เยวี่ยชิว ก็รู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย
เซี่ยเยี่ยนหลินต้องยุ่งกับงานแน่นอน ไม่ใช่จงใจหลบหน้าเธอ ตอนแต่งงานใหม่ ๆ เขาชอบเธอมากแค่ไหน เธอสัมผัสได้ เธอพยายามปลอบใจตัวเอง
และตอนนี้เธอไม่ได้อยู่คนเดียวแล้ว เธอยังมีลูกน้อย แม้จะเพื่อลูกก็ต้องไม่ปล่อยให้ตัวเองห่อเหี่ยวแบบนี้ต่อไป
อวี๋เยวี่ยชิวพาตู้วิ๋นเซิงกลับบ้านด้วยความดีใจ พอถึงบ้านก็ประกาศข่าวดีทันที "วิ๋นเซิงท้องแล้ว พวกเธอจำไว้ เรื่องของเธอคือเรื่องใหญ่ที่สุดของบ้านเรา"
กู้เจาเจาได้ยินก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้น ท้องก็ท้องสิ ไม่ใช่ท้องเธอสักหน่อย เรื่องของเธอเอง
กู้เจาเจาจับมือเซี่ยเยี่ยนผิงมาเล่น นิ้วของเซี่ยเยี่ยนผิงเรียวสวย ดูดีมาก เหมาะกับการเล่นเปียโน แต่เสียดายที่เปียโนเป็นเครื่องดนตรีต่างชาติในตอนนี้ ไม่สมควรเรียนรู้