หลังจากนั้นก็เป็นครอบครัวที่กินอาหารเย็นอย่างเงียบๆ คงเป็นเพราะกลัวว่ากู้เจาเจาจะก่อเรื่อง อาหารเย็นจึงไม่มีอะไรวุ่นวาย
ยุคนี้ข้าวปลาอาหารเป็นของจำกัด ปกติแล้วย่อมไม่ปล่อยให้ใครกินอิ่มท้องได้เต็มที่ อาหารจึงถูกแบ่งไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว
เซี่ยเซิ่งหลินเป็นหัวหน้าครอบครัวตระกูลเซี่ย เขาได้สัดส่วนมากที่สุด ถัดไปคือเซี่ยเยี่ยนหลินและเซี่ยเยี่ยนผิง ส่วนที่เหลือก็เป็นของคนอื่นๆ ข้าวถูกแบ่งโดยอวี๋เยวี่ยชิว ตอนแบ่งนางยังแอบมองกู้เจาเจาครั้งหนึ่ง
ไม่รู้ว่าจะหวังให้กู้เจาเจาก่อเรื่อง หรือไม่หวังดีแน่ะ
สำหรับกู้เจาเจาแล้ว สถานที่แห่งนี้ไม่สามารถเรียกร้องความยุติธรรมแบบสัมบูรณ์ได้ นางไม่สามารถเทียบกับหัวหน้าครอบครัวตระกูลเซี่ยได้ ถ้าหากจะก่อเรื่องเพราะเรื่องนี้จริงๆ คนอื่นก็จะหัวเราะเยาะว่านางไม่รู้จักกาลเทศะ สิ่งที่นางต้องการคือความยุติธรรมแบบเทียบเคียงเท่านั้น ขอแค่ไม่กลั่นแกล้งนางเป็นพิเศษก็พอ
หลังกินข้าวเสร็จ กู้เจาเจาก็เรียกเซี่ยเยี่ยนผิงไปต้มน้ำร้อนให้นางอาบน้ำ
สำหรับการสั่งใช้เซี่ยเยี่ยนผิงนี้ กู้เจาเจาทำได้อย่างเป็นธรรมชาติมาก ผู้ชายแบบนี้ ต้องวางกฎตั้งแต่แรก จะได้ไม่กลายเป็นคนขี้เกียจงอแงภายหลัง
เซี่ยเยี่ยนผิงก็ไม่ได้ปฏิเสธ ไม่พูดถึงว่ากู้เจาเจายังบาดเจ็บอยู่ แม้ไม่บาดเจ็บ การต้มน้ำร้อนให้ภรรยาอาบน้ำก็เป็นเรื่องปกติ อย่างน้อยเจาเจาไม่รังเกียจที่เขาสุขภาพไม่ดี ไม่รังเกียจที่เขารายได้น้อย เขายิ่งควรรู้จักตัวเอง ควรชดเชยในด้านอื่น อย่างน้อยก็ควรเอาใจใส่อ่อนโยนสักหน่อย เจาเจ้าจะได้ไม่อยากหนี