เวลาผ่านไปครึ่งวันเช้า หลังเลิกงาน ฉู่ฮุ่ยหนิงยังชวนกู้เจาเจาไปทานข้าวด้วยกัน
พนักงานห้องสมุดมีไม่มาก ไม่มีโรงอาหารของตัวเอง แต่ใช้บัตรพนักงานไปทานข้าวที่โรงอาหารของสถานีตำรวจข้างๆ ได้
กู้เจาเจาปฏิเสธ เพราะวันนี้เธอไม่ได้เตรียมตัว แม้แต่กล่องข้าวก็ไม่ได้เอามา แถมยังต้องกลับไปคิดบัญชีกับเซี่ยเยี่ยนถิงอีก
"วันนี้พอแล้ว ฉันไม่ได้เอาข้าวกล่องมา พรุ่งนี้ทานด้วยกันแล้วกัน แล้วฉันเลี้ยงเอง" กู้เจาเจาพูดพร้อมยิ้ม อีกอย่างหลายวันมานี้เซี่ยเยี่ยนผิงกลับมาทานข้าวเที่ยงที่บ้านทุกวัน ก็เพื่อมาอยู่เป็นเพื่อนเธอ ถ้าเธอไม่กลับไปทานข้าว ก็ต้องบอกเซี่ยเยี่ยนผิงล่วงหน้า
สาวน้อยไร้เดียงสา น่ารัก และมีชีวิตชีวา ใครจะไม่ชอบคนที่มีพลังแบบนี้ล่ะ แถมการทานข้าวกับคนในห้องสมุดยังช่วยให้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งกับห้องสมุดได้มากขึ้นอีกด้วย
ฉู่ฮุ่ยหนิงคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจ วันนี้หนูเจาเจามาทำงานวันแรก คนทางบ้านคงรออยู่ เหมือนตอนที่เธอเคยเข้าทำงานใหม่ๆ ทางบ้านก็เป็นห่วง เพราะยังไงก็ยังไม่เข้างานอย่างเป็นทางการก็อาจมีอะไรเปลี่ยนแปลงได้
"งั้นเจอกันตอนบ่ายล่ะ" สาวน้อยยิ้ม แล้วไปทานข้าวกับเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ
เมื่อกู้เจาเจากลับถึงบ้าน อวี๋เยวี่ยชิวก็ทำอาหารเสร็จแล้ว เซี่ยเยี่ยนผิงก็ถึงบ้านแล้ว รอเธอทานข้าวอยู่
"วันนี้เข้างานราบรื่นไหม?" อวี๋เยวี่ยชิวเห็นกู้เจาเจา ก็อดถามออกมาไม่ได้
อวี๋เยวี่ยชิวไม่ได้เป็นห่วงกู้เจาเจามากนัก เธอสนใจแค่งาน ถึงแม้ตำแหน่งงานจะเป็นของกู้เจาเจา แต่อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นของตระกูลเซี่ย