พูดได้ว่าเซี่ยเซิ่งหลินกับภรรยาชั่วร้ายไหม ก็ไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายถึงขั้นทำร้ายลูกๆ สักเท่าไร แต่พวกเขากลับใจดำผลักไสเซี่ยเยี่ยนผิงให้ไปต่างจังหวัดทิ้งให้รอความตาย ดูเผินๆ ไม่ใช่คนเลวแต่กลับทำเรื่องที่น่ารังเกียจสารพัด
อวี๋เยวี่ยชิวได้ยินคำพูดของเซี่ยเยี่ยนผิงตกใจถอยหลังหลายก้าว มือชี้ไปที่เซี่ยเยี่ยนผิงสั่นเทา “เซี่ยเยี่ยนผิง เ-เธอ พูดบ้าๆ อะไร”
“แม่ ตอนนี้ท่านดูออกจะใจคอไม่ดีนัก แม่อย่าเพิ่งคิดวางแผนกับผมและเจาเจาเลย ความรู้สึกระหว่างเรายังมีอยู่บ้าง อย่าคิดเล่นตลกกับเราเลย บางทีเราอาจยังเป็นแม่ลูกกันได้อย่างสงบ หรือไม่ท่านก็คิดวางแผนต่อไปเรื่อยๆ แล้วทำให้ผมหมดหวังไปเลยก็ได้” เซี่ยเยี่ยนผิงพูดอย่างใจเย็น
“แม่ พอตกเย็นพ่อกลับบ้าน ท่านก็เอาคำพูดของผมไปบอกพ่อได้ พวกท่านปรึกษากันได้ว่าจะยังรับผมเป็นลูกอยู่หรือไม่ แต่แม่ ผมอยากบอกท่านไว้อย่างหนึ่ง ไม่มีใครรู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร ท่านแน่ใจหรือว่าผมที่ป่วยผอมแบบนี้จะอยู่ไม่ถึงพี่ใหญ่ แน่ใจหรือว่าอนาคตจะสู้พี่ใหญ่ไม่ได้ ท่านแน่ใจหรือว่าจะเลือกพี่ใหญ่แล้วไม่เผื่อทางไว้ให้ตัวเอง ท่านคิดดูให้ดีเถอะ” คำพูดของเซี่ยเยี่ยนผิงถือเป็นการข่มขู่ได้เลย
นี่เป็นครั้งแรกที่เซี่ยเยี่ยนผิงเปิดใจพูดกับอวี๋เยวี่ยชิวอย่างเต็มที่ อวี๋เยวี่ยชิวมองเซี่ยเยี่ยนผิงอย่างงงงวย ราวกับไม่เคยรู้จักลูกชายคนนี้มาก่อน