เรื่องที่โรงงานทอผ้าเกิดขึ้น กู้เจาเจารู้ตอนกลับบ้านตอนเย็น คืนนั้นทั้งตระกูลเซี่ยเงียบเหงาหนัก เซี่ยเซิ่งหลินสีหน้าย่ำแย่เป็นพิเศษ
บ้านตัวเองกลายเป็นตัวตลกของโรงงาน เขาจะให้ดีใจได้ยังไง?
อวี๋เยวี่ยชิวตอนนี้ก็เสียใจสุดๆ ตอนนั้นตาคงบอดไปแล้ว ไม่งั้นจะให้เซี่ยเยี่ยนหลินหาผัวเมียแบบนี้มาได้ยังไง
"พ่อแม่ หนูไม่เกี่ยวข้องกับคนพวกนั้น มีคนกลั่นแกล้งหนู มีคนกลั่นแกล้งหนู" ตู้วิ๋นเซิงร้องไห้สะอึกสะอื้น
เธอรู้สึกตัวเองทรมานมาก เซี่ยเยี่ยนหลินไม่อยู่ เรื่องทั้งหมดเธอต้องแบกคนเดียว คนในตระกูลเซี่ยไม่มีใครเข้าข้างเธอเลย ตอนนี้เหมือนเป็นตุลาการตัดสินความผิดเธอ
คนที่อยู่เบื้องหลังช่างคิดการโหดร้าย ทำลายชื่อเสียงเธอ ยังเอาของพวกนั้นคืนไปโดยไม่เสียอะไรเลย
"แล้วลองคิดดูดีๆ ว่าเธอไปโกรธใครมา? ถ้าหาคนเบื้องหลังไม่เจอ บ้านเราก็อย่าหวังความสงบ" เซี่ยเซิ่งหลินกัดฟัน
"หนูไม่รู้ หนูไม่รู้จริงๆ" ตู้วิ๋นเซิงส่ายหน้าซีดเผือด
ตู้วิ๋นเซิงอยากร้องบอกว่าคนที่เธอไปโกรธมีแค่กู้เจาเจากับเซี่ยเยี่ยนผิงสามีภรรยา แต่พวกเขาคงไม่มีความสามารถทำเรื่องแบบนี้ได้
ต้องบอกว่าสัญชาตญาณตู้วิ๋นเซิงแม่นทีเดียว แต่น่าเสียดายที่ไม่มีหลักฐาน
"ตู้วิ๋นเซิง อย่าปิดบังเรื่องทุกอย่าง ถ้าเธอไม่พูด เราจะช่วยคิดได้ยังไง" เซี่ยเซิ่งหลินเห็นท่าทางถามอะไรก็ไม่รู้ของตู้วิ๋นเซิงก็อดฉุนไม่ได้