เว่ยฉางอันขมวดคิ้ว "เหตุการณ์มันแค่บังเอิญ หลี่หยุนเซิงเป็นแค่หญิงสาวอ่อนแอ เธอไม่รู้วิชาต่อสู้ แถมยังท้องอีก เธอจะควบคุมร่างกายให้ทำแบบนั้นได้ยังไง คุณไม่ใช่พูดว่าเธอตั้งใจรึไง? มาสิๆ คุณมายืนตรงตำแหน่งเธอสิ ฉันให้คุณลองซ้อมได้หลายรอบ ฉันจะดูซิว่าคุณจะล้มยังไง ให้ล้มได้ผลแบบนั้น"
เว่ยฉางอันคิดว่านี่คืออุบัติเหตุ เขาเป็นคนผ่านสมรภูมิมา ร่างกายยังแข็งแรง เขายังไม่กล้าพูดว่าตัวเองทำได้ถึงขนาดนั้นปางเดียว
ยิ่งไปกว่านั้น คนที่มาช่วยดูต่างก็ยืนกันสุ่มๆ หลี่หยุนเซิงจะคำนวณตำแหน่งของคนพวกนั้นได้ยังไง มันต้องเป็นอุบัติเหตุแน่นอน
"ฉันทำไม่ได้ ไม่ได้หมายความว่าหลี่หยุนเซิงจะทำไม่ได้ จะเห็นว่าเธอเกลี้ยกล่อมผู้ชายเป็นฝูงจนยอมตายแทนเธอได้ คนธรรมดาจะทำได้งั้นเหรอ? พี่ชายเป็นสิบเป็นร้อยเชียวนะ เอ๊ะ คนใจต่ำแบบนี้ก็มีแต่เก่งเรื่องมัดใจคน จะมีพี่ชายที่รักเธอมากมายขนาดนั้นยังไม่พอ ยังจะหาพี่ชายเพิ่มอีกเหรอ?" หวงกวงเสียกัดฟันด่า
คนรอบข้างได้ยินแล้วเงียบ พูดได้เลยว่าคำพูดของเว่ยฉางอันและหวงกวงเสียต่างก็มีเหตุผลทั้งคู่
ผู้ชายหลายคนที่โดนหลี่หยุนเซิงฉกฉวยไป ตอนนี้สีหน้าไม่ค่อยดีนัก พวกเขาต่างเป็นโสด ฐานะครอบครัวก็ใช้ได้ ถ้าตอนนี้ไปพัวพันกับหญิงมีสามีเข้าล่ะก็ คงซวยแน่ ยิ่งไปกว่านั้นชื่อเสียงของหลี่หยุนเซิงก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว