เซี่ยเยี่ยนถิงพูดถึงซิ่วหนิง ซึ่งก็เป็นลูกของคนงานในโรงงานทอผ้า อายุใกล้เคียงกับเซี่ยเยี่ยนชิง เล่นกันได้ดีกับเซี่ยเยี่ยนชิง และในวันแต่งงานก็มาดูความครึกครื้น
ตู้วิ๋นเซิงได้ยินคำพูดของเซี่ยเยี่ยนถิงแล้ว ใจก็สั่นขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ใช่แล้ว การที่กู้เจาเจาได้รับบาดเจ็บเป็นเพราะเธอ ตอนนั้นกู้เจาเจามาท่าทางดุดัน งานแต่งงานที่ดีๆ กลับกลายเป็นเรื่องวุ่นวาย กู้เจาเจายังจะเรียกร้องแบ่งสินสอดของเธออีก เธอจะยอมได้ยังไง เธอโกรธเลยลงมือ
เธอไม่คิดว่ากู้เจาเจาจะได้รับบาดเจ็บ ผู้หญิงทะเลาะกันผลักไสกันมันไม่ใช่เรื่องปกติเหรอ? ตอนนั้นเห็นกู้เจาเจาหัวแตกแล้วสลบไป เธอตกใจจนแทบเป็นบ้า
ต่อมารู้ว่ากู้เจาเจาไม่เป็นไร เธอก็โล่งอก
จากนั้นก็เป็นเซี่ยเยี่ยนผิงกับกู้เจาเจากลับมาบ้านอาละวาดเรียกร้องค่าเสียหาย ตอนนั้นกู้เจาเจาอ้าปากเรียกค่าเสียหายเป็นพันๆ เธอจะกล้าออกมาพูดได้ยังไง ต่อมาเซี่ยเยี่ยนผิงบอกว่าเป็นเซี่ยเยี่ยนหลินผลัก เธอโล่งใจ ดีที่ยังไม่โดนค้นพบ คิดไม่ถึงว่าจะยังมีคนเห็น
"เธอ เธอพูดพล่าม! เซี่ยเยี่ยนผิงพูดแล้วว่าเป็นเซี่ยเยี่ยนหลินผลัก และถ้าเธอเห็นจริง ทำไมตอนที่เซี่ยเยี่ยนผิงกับกู้เจาเจากลับมาบ้านอาละวาดเรียกค่าเสียหาย เธอไม่พูดล่ะ" ตู้วิ๋นเซิงตะโกนถามเสียงดัง
"ตอนนั้นพี่รองของฉันถูกเบียดอยู่ข้างหลัง เห็นไม่ชัดว่าใครผลักพี่สะใภ้รอง แต่เขาเห็นว่ามีแค่เธอกับพี่ใหญ่ที่เข้าไปใกล้พี่สะใภ้รอง เลยคิดว่าพี่ใหญ่เป็นคนผลัก ส่วนฉันกับเยี่ยนชิงและคนอื่นๆ ถูกเบียดอยู่ที่มุม เห็นชัดเจนว่ามือเธอเป็นคนยื่นออกไป ตอนนั้นฉันไม่พูด เพราะฉันสนิทกับเธอ ไม่อยากให้พี่รองกับพี่สะใภ้รองมาหาเรื่องเธอ" เซี่ยเยี่ยนถิงกัดฟันพูด