"เพิ่งจะแต่งงานกันได้ไม่นาน ทำไมต้องวิ่งทางไกลล่ะ" อวี๋เยวี่ยชิวไม่เข้าใจ เซี่ยเยี่ยนหลินทำงานมานานขนาดนั้นก็ไม่เคยวิ่งทางไกล ตอนนี้จู่ๆ เขาบอกว่าจะไม่กลับบ้านครึ่งเดือน เธอรู้สึกปรับตัวไม่ค่อยได้
เซี่ยเยี่ยนหลินทำงานมาสองปี ปีแรกเป็นเด็กฝึก เพิ่งจะผ่านการทดลองงานมาได้ปีเดียว ท่านผู้นำก็ให้เขาวิ่งไปรอบๆ ก่อน สถานที่ที่ไกลที่สุดก็แค่เมืองข้างเคียง ไม่เคยออกนอกเมืองเลย
ปีนี้ท่านผู้นำก็ตั้งใจจะให้ช่างผู้มากประสบการณ์พาเขาเริ่มวิ่งทางไกลแล้ว แต่ตอนนี้เซี่ยเยี่ยนหลินขอล่วงหน้ามาเองและชีวิตรอบนี้การวิ่งทางไกลไม่ปลอดภัยเลย สภาพถนนซับซ้อน แถมยังมีพวกปล้นอีก คนขับรถที่วิ่งอยู่ตอนนี้พกอาวุธป้องกันตัวกันทั้งนั้น
"จะครึ่งเดือนนะ ยังไม่ได้เตรียมอะไรเลย ครึ่งเดือนนี้เขาจะผ่านไปได้ยังไง? ท่านผู้นำเขาเป็นแบบนี้ได้ยังไง ต่อให้จะให้เขาไปวิ่งทางไกล ก็ต้องแจ้งล่วงหน้าสักหน่อย ฉันจะได้ทำแป้งทอดให้เขาเอาไปกินระหว่างทางด้วย" อวี๋เยวี่ยชิวพูดพึมพำด้วยความกังวลใจ เธอเป็นห่วงจริงๆ
ตอนนี้เซี่ยเซิ่งหลินกลับมาแล้ว เห็นอวี๋เยวี่ยชิวหน้ามีแต่ความทุกข์ก็อดตำหนิไม่ได้ "พอได้แล้ว ท่าทางแบบนี้ของเธอจะทำไม นี่คืองานของเยี่ยนหลิน ท่านผู้นำจัดยังไงเขาก็ทำอย่างนั้น"
คนก็วิ่งทางไกลไปแล้ว ต่อให้พูดยังไงคนก็กลับมาไม่ได้ ตอนนี้บ่น แล้วถ้าคำพูดมันแพร่งพรายไปถึงทีมขนส่ง คนภายนอกจะคิดว่าเซี่ยเยี่ยนหลินไม่เต็มใจวิ่งทางไกล แล้วท่านผู้นำจะเป็นยังไงต่อไป?