“เซี่ยเยี่ยนหลิน ฉินเซ่าไม่ใช่คนโง่ เขาจะไม่ปล่อยให้แกยักยอกอยู่ใต้จมูกของท่านหัวหน้าได้หรอก แกบอกว่าฉันจะเปิดโปงเล่ห์เหลี่ยมของแก ตระกูลฉินและตระกูลเหมิงร่วมมือกันจัดการแก แกจะตายโดยไม่มีที่ฝังศพ” เหมิงจื่อหยวนกัดฟันพูด
“แล้วยังไง แกนอนกับคู่หมั้นของเขาเป็นเรื่องจริง ยังไงแกก็ตบหน้าเขาแล้ว เขาจะไม่ปล่อยแกไป ฉันต้องการแค่นี้” เซี่ยเยี่ยนหลินยิ้มตอบ
“เซี่ยเยี่ยนหลิน ฉันคิดว่าฉันไม่ได้ทำอะไรกับแก แล้วทำไมแกถึงทำแบบนี้กับฉัน? ก็เพราะพ่อฉันย้ายแกไปตำแหน่งอื่นงั้นเหรอ? แต่เห็นชัดว่าแกทำผิดเองก่อน” เหมิงจื่อหยวนคิดไม่ออกจริง ๆ ว่าเซี่ยเยี่ยนหลินเกลียดชังเขาได้ขนาดนี้ได้ยังไง
“แกจะลองปากกาฉันอีกแล้วเหรอ ฉันทำผิดฉันก็รับผิด ไม่มีความแค้น ไม่มีความเสียใจ ส่วนตอนนี้แกทำผิด แกก็ต้องรับผิดชอบ” เซี่ยเยี่ยนหลินพูดพลางยิ้ม
ทุกคนต่างรู้ดีว่างานเลี้ยงคืนนี้เป็นฝีมือของเซี่ยเยี่ยนหลิน แต่เซี่ยเยี่ยนหลินไม่ยอมรับ
“เฮ้ย พวกคุณอย่าเปลี่ยนเรื่องสิ ที่สำคัญตอนนี้คือจะแก้ปัญหานี้ยังไง ไม่ใช่จ้องแต่จะให้ฉันรับเคราะห์ พวกคุณแบบนี้ไม่ดี ไม่ดีเลย” เซี่ยเยี่ยนหลินส่ายหัว
เซี่ยเซิ่งหลินขยี้ขมวดคิ้ว หันไปพูดกับเซี่ยหงอู๋ “หงอู๋ เรื่องนี้ไม่เหมาะที่จะป่าวประกาศออกไปจริง ๆ ไม่ใช่เพราะลุงจะเข้าข้างคนในครอบครัว แต่เพราะมันไม่เหมาะจริง ๆ ประธานคณะกรรมการปฏิวัติเพิ่งจะมองเธออยู่ดี ๆ เธอก็เสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว นายเขาจะคิดยังไง จะเชื่อ หรือคิดว่าเธออยากหนีเขา ถ้าเขาคิดมากแล้วอยากกลั่นแกล้งแก้แค้นเธอ ครอบครัวเธอจะแบกรับการแก้แค้นของเขาไหวเหรอ?”