เซี่ยเยี่ยนถิงถูกผลักออกไปแล้วก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง "เซี่ยเยี่ยนหลิน ไอ้สัตว์เดรัจฉาน ฉันจะฆ่าแก ฉันจะฆ่าแก"
เซี่ยเซิ่งหลินมองลูกชายลูกสาวที่กำลังจะชกต่อยกัน กดขมับที่ปวดตึ้บแล้วตะคอก "ตีกันตายไปข้างหนึ่งจะมีประโยชน์อะไร ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการแก้ปัญหา"
"หงอู๋ แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วออกมาด้วย" เซี่ยเซิ่งหลินถอนหายใจแล้วสั่ง
ต่อไปนี้เขาคงไม่มีหน้ากลับบ้านเกิดอีกแล้ว เขารับหลานสาวแท้ๆ มาอยู่ด้วย กลับปล่อยให้หลานสาวถูกทำลายความบริสุทธิ์ในบ้านของตัวเอง คนก่อเหตุคือลูกชายแท้ๆ ของเขา ส่วนคนที่ทำลายความบริสุทธิ์ของหลานสาวคือลูกเขย เขาจะมีหน้ามีตาไปพบหน้าคนในบ้านเกิดได้ยังไง
"เซี่ยเยี่ยนหลิน ทำไมแกต้องทำแบบนี้ ทำไม" เซี่ยเซิ่งหลินถามด้วยความเจ็บปวดสุดขีด
สิ่งที่เซี่ยเยี่ยนหลินทำลายไม่ได้มีแค่เหมิงจื่อหยวนคนเดียว แต่เป็นหลายครอบครัว
"พ่อ มีหลักฐานไหม ฟังคนอื่นแล้วตัดสินผมแบบนี้ได้ยังไง" เซี่ยเยี่ยนหลินถามเยาะเย้ย หลักฐานทุกอย่างเขาทำลายหมดแล้ว ยานั่นเขาขโมยมา หมายความว่าไม่มีแม้แต่บันทึกการซื้อ ส่วนภาชนะที่ใส่อาหารก็ล้างสะอาดหมดแล้ว ใครจะพิสูจน์ได้ว่าเป็นเขาที่ทำ
ตราบใดที่ไม่มีหลักฐาน ก็ไม่เกี่ยวกับเขา เขาจะไม่มีวันยอมรับเด็ดขาด
ส่วนคนอื่นจะคิดยังไง มันสำคัญไหม
เซี่ยเซิ่งหลินครั้งนี้ก็ไม่ยอมอ่อนข้อ เขามองเซี่ยเยี่ยนหลินด้วยความเจ็บปวด "เซี่ยเยี่ยนหลิน ทำไมแกต้องทำแบบนี้ ทำไมต้องไร้ยางอายขนาดนี้ สิ่งที่แกต้องการที่ฉันพอจะให้ได้ ฉันก็ให้แกหมดแล้ว ทำไมแกยังทำแบบนี้อีก"