“ก่อนเธอนิดหน่อย” ในใจซูฉิงยังคิดถึงเรื่องเซียวเช่ออยู่
เสิ่นซิวเฉินเห็นว่าเธอใจลอย จึงถามเสียงเบา “เมื่อคืนฉันทำได้ไม่ดีเหรอ?”
พูดตามตรง ผลงานของเสิ่นซิวเฉินเมื่อคืน นอกจากตอนเริ่มแรกแล้ว ช่วงหลังทำได้ดีมาก เพียงแต่ตอนนี้เธอมีเรื่องให้กลุ้มใจจริง ๆ
เมื่อคืนมัวแต่เพลิดเพลินจนไม่ได้คิดอะไร ตอนนี้ถึงค่อยรู้สึกว่าผลที่ตามมาคงไม่จบง่าย ๆ
“ไม่เลย ฉันว่าคุณเก่งมาก” ซูฉิงยืนยันศักดิ์ศรีความเป็นชายของเขา ก่อนยกมือแตะแก้มอีกฝ่าย “แค่ตอนนี้ฉันเข้าสู่โหมดหมดอารมณ์แล้ว”
“ผู้หญิงก็มีโหมดแบบนั้นด้วยเหรอ?” เสิ่นซิวเฉินจับมือเธอไว้ “ฉันนึกว่ามีแต่ผู้ชายซะอีก”
“พูดตามตรง ฉันไม่คิดเลยว่าเราสองคนจะ...” ซูฉิงพูดพลางเหม่อลอยเล็กน้อย
เธอจะไม่คิดได้ยังไง ทั้งหมดก็แค่แกล้งทำให้เสิ่นซิวเฉินเห็นเท่านั้น
“แต่ฉันรู้สึกว่าเราเข้ากันได้ดีจริง ๆ ฉันน่าจะจีบเธอตั้งนานแล้ว แบบนั้นหลินเฟิงก็คงไม่เกี่ยวอะไรด้วย” เสิ่นซิวเฉินมองเธออย่างจริงจัง
ซูฉิงได้ยินแล้วกลับยิ้มขื่น
ถ้าเขารู้จักเธอก่อนหลินเฟิง เขาคงไม่ชายตามองเธอด้วยซ้ำ
โลกนี้ตัดสินกันที่หน้าตา เธอก็เป็นแบบนั้น คนอื่นก็เหมือนกัน
“ฉันถามอะไรหน่อย” ตอนนี้เสิ่นซิวเฉินดูพูดมากเป็นพิเศษ “เขาเก่งกว่า หรือฉันเก่งกว่า?”
คำถามนี้ทำเอาซูฉิงลำบากใจอยู่บ้าง เธอยังไม่เคยแอบเปรียบเทียบกันเลย
ถ้าต้องตอบจริง ๆ หลินเฟิงมีประสบการณ์มาก ส่วนเสิ่นซิวเฉินพลังเหลือเฟือ ทั้งคู่ก็ใช้ได้ เพราะยังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยกันทั้งนั้น