หลินเฟิงใช่ว่าไม่เคยสงสัยว่าซูฉิงกับเสิ่นซิวเฉินมีความเกี่ยวข้องกัน ตอนที่พวกเขายังไม่เลิกกัน ทั้งสองก็ร่วมงานถ่ายทำด้วยกันแล้ว
แต่หลังจากนั้นเขาไม่เห็นร่องรอยความคลุมเครืออะไร ทั้งยังไม่เคยได้ยินเสิ่นซิวเฉินพูดถึงซูฉิง เลยคิดว่าตัวเองคงคิดมากไป
ใครจะไปคิดว่าเขาเพิ่งเลิกกับซูฉิงได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ทั้งคู่ก็ไปคบกันแล้วงั้นเหรอ?
“อย่าพูดให้ฟังแย่ขนาดนั้น อย่างมากก็แค่เดตกันเท่านั้น” เสิ่นซิวเฉินพูดอย่างไม่ใส่ใจ
เขาจงใจทำให้หลินเฟิงเห็นเอง ถ้าคิดจะสานสัมพันธ์กับซูฉิง ไม่ช้าก็เร็วหลินเฟิงต้องรู้ แล้วจะปิดบังหลบ ๆ ซ่อน ๆ ไปทำไม ทำเหมือนแอบคบกันอย่างนั้นแหละ
แต่ถึงเขาจะพูดแบบนั้น หลินเฟิงกลับไม่ได้คิดแบบเดียวกัน
“เชี่ย ๆ ๆ เพื่อน นาย...” หลินเฟิงพูดติดขัด โดยเฉพาะเมื่อเห็นทั้งคู่ยืนอยู่ด้วยกันแล้วดูเหมาะสมกันไม่น้อย ใบหน้าของเขาก็แดงก่ำ “ทั้งที่นายก็รู้ว่าฉันกับเธอ...”
พูดไปได้ครึ่งเดียว ต่อให้ไม่พูดต่อทุกคนก็รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร
“อย่าเข้าใจผิด ตอนที่พวกนายคบกัน ฉันกับซูฉิงไม่ได้มีอะไรกันเลย ตอนนี้ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันด้วย” เสิ่นซิวเฉินดันแว่นขึ้น
“แล้วพวกนายจะเอายังไงวะ ตั้งใจมาอวดฉันหรือไง?” หลินเฟิงได้แต่เกลียดตัวเองที่ลุกจากเตียงไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงเดินวนไปวนมาด้วยความร้อนใจแล้ว
“ยังไงก็รู้จักกันอยู่แล้ว แค่ทักทายกันเท่านั้น ฉันไปดูดอกไม้ไฟก่อน นายก็นอนต่อเถอะ” พูดจบเขาก็กดวางสาย