“ในเมื่อเฝิงเป้ยทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้ร้านอาหารก็เปิดตามปกติ เพื่อป้องกันไม่ให้มีใครจงใจทำลายอาหารอีกในอนาคต ฉันเลยเรียกทุกคนมาที่นี่ เพื่อเป็นสักขีพยานกลไกลงโทษของร้านเล็ก ๆ แห่งนี้”
เซี่ยเหยียนหยุดครู่หนึ่ง กวาดตามองสีหน้าของทุกคน แล้วกล่าวต่อ “ลูกค้าเฝิงเทียนสี่ ฝ่าฝืนกฎข้อที่ 2 และข้อที่ 3 ของร้าน ต้องชดใช้ความเสียหายให้ร้านเป็นแก่นพลังระดับ 2 จำนวน 10 เม็ด ตอนนี้ได้รับแก่นพลังระดับ 2 มาแล้ว 5 เม็ด และแก่นพลังระดับ 1 อีก 10 เม็ด ยังขาดแก่นพลังระดับ 2 อีก 3 เม็ด”
เมื่อได้ยินว่าเซี่ยเหยียนเอาแก่นพลังไปทั้งหมด เฝิงเป้ยแทบเป็นลม
นั่นคือทรัพย์สินทั้งหมดที่เธอเก็บสะสมจากการออกไปทำภารกิจอย่างยากลำบาก! แล้วต่อจากนี้เธอจะใช้ชีวิตยังไง!
เซี่ยเหยียนเห็นเฝิงเป้ยมีท่าทางเลื่อนลอยหมดอาลัยตายอยาก ก็คร้านจะสนใจเธอ เพียงนึกในใจว่าเปิดแผนที่เขตซอมบี้ ภาพฉายคล้ายโปรเจกเตอร์ก็ปรากฏขึ้นบนผนังว่างเปล่า มีพื้นที่หลายแห่งที่จุดสีแดงส่องกะพริบด้วยความหนาแน่นแตกต่างกัน
“สงสง ปิดไฟ”
สงสงทำตาม
โถงใหญ่ตกอยู่ในความมืดสนิท มีเพียงภาพฉายบนผนังที่เปล่งแสงสีขาวเรืองรอง จุดสีแดงที่กะพริบอยู่ข้างในชวนให้รู้สึกถึงอันตรายคุกคาม ราวกับมีสัตว์ประหลาดซ่อนอยู่ข้างใน กำลังขยับตัวอย่างกระสับกระส่าย เตรียมพร้อมพุ่งเข้าใส่ทุกเมื่อ
“ตามกฎข้อที่ 3 ของร้าน เฝิงเทียนสี่จะถูกลงโทษด้วยการทัวร์ซอมบี้ระดับ 5 หนึ่งวัน” เซี่ยเหยียนพูดด้วยสีหน้าเย็นชา พลางเลือกฝูงซอมบี้กลุ่มหนึ่งที่อัดแน่นเป็นพิเศษแล้วกดเปิด ภาพฉายขยายเต็มผนังไปครึ่งหนึ่ง