เมื่อเห็นทั้งสองคนขึ้นไปแล้ว เซี่ยเหยียนก็ละสายตาจากหน้าจอ ก่อนสั่งให้สงสงยืนอยู่ข้างเครื่อง
ก่อนจะเดินเข้าห้องของตัวเอง เธอบอกให้สงสงปิดไฟในโถงใหญ่
เธอนั่งลงบนโซฟานุ่มเด้ง เปิดกล่องข้าว คีบมันฝรั่งเส้นขึ้นมาหนึ่งคำ แล้วค่อย ๆ กิน
เมื่อครู่เธอตั้งใจจะอัปเกรดเครื่องสองเครื่องด้านนอก แต่ระบบแจ้งว่าต้องใช้แก่นพลังระดับ 2 สองเม็ด
เซี่ยเหยียนพูดไม่ออก หมายความว่าเธอต้องออกไปฆ่าซอมบี้งั้นเหรอ แถมยังเป็นระดับ 2 อีก?
ถ้าเป็นระดับ 1 เธอยังพอออกไปเสี่ยงดูได้ แต่ระดับ 2... นั่นไม่ต่างจากเอาชีวิตไปทิ้งหรอกหรือ?
รอสุ่มได้รางวัลเพิ่มพลังป้องกันกับพลังโจมตีก่อนค่อยว่ากัน
เซี่ยเหยียนเปิดดูข้อมูลการบริหารร้านเล็ก ๆ ตอนนี้สะสมได้ 466 แต้มแล้ว
ทำไมถึงได้เยอะขนาดนี้?
เธอตรวจดูอย่างละเอียด ก่อนจะเข้าใจในที่สุด
รายได้วันนี้ 206 แต้ม รวมกับ 260 แต้มที่เหลือจากการอัปเกรดครั้งก่อน
หลังอัปเกรด หน้าจอมีหมวดข้อมูลผู้เข้าพักเพิ่มขึ้นมา เมื่อกดเข้าไปก็จะเห็นข้อมูลพื้นฐานของผู้เข้าพักและดัชนีความเสี่ยง ด้านล่างยังมีปุ่มสี่เหลี่ยมสองปุ่มคนละสี เขียนว่า ‘ขับไล่’ กับ ‘สังหาร’
เพื่อความสะดวก เซี่ยเหยียนเปลี่ยนสิทธิ์นี้ให้ใช้คำสั่งเสียงได้ทันที
หน้าจอร้านเล็ก ๆ ยังมีหมวดห้องอาหารเช้าและครัวด้านหลังเพิ่มเข้ามาด้วย เธอกดเข้าไปดู พบว่ายังไม่ได้เพิ่มรายการอาหารเช้า
เพิ่มได้สูงสุด 8 รายการ
เธอเลือกไข่ดาว นมถั่วเหลือง เกี๊ยวซ่าทอด พายไส้ต่าง ๆ ปาท่องโก๋ แพนเค้กโยเกิร์ต เต้าหู้พุดดิ้ง และนมวัว
เซี่ยเหยียนตัดใจจากโจ๊กอย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วกดปุ่มยืนยัน
ใต้หมวดอาหารเช้าที่มีอยู่ รายการทั้ง 8 อย่างที่เธอเลือกยังแยกย่อยออกเป็นหลายแบบ