วันสิ้นโลกกับโรงแรมบ้านฉัน ที่พักปลอดภัยชั้นยอด

ตอนที่ 42 โรงแรมของฉันคือเซฟเฮาส์ชั้นยอดในวันสิ้นโลก

6 นาที· 1.5K คำ

“เฮ้ย ๆ ๆ ผลักฉันทำไม!”

เฝิงเทียนสี่เซไปด้านหนึ่ง ยกมือขึ้นแล้วสาดโจ๊กข้นเหนียวลงบนหัวหุ่นยนต์ ของเหลวค่อย ๆ ไหลลงมาบดบังแสงสีแดงที่เปล่งออกมา

แบบนี้สิถึงจะถูก

เฝิงเทียนสี่พยักหน้าอย่างพอใจ โยนชามลงบนโต๊ะตามใจชอบ แล้วปัดมือเตรียมเดินจากไป

“ซ่า ๆ คำเตือน! โจมตีพนักงานร้าน! เปิดใช้งานโหมดโจมตีอัตโนมัติ!”

บนหน้าจอของหุ่นยนต์ปรากฏอักขระสีเขียวที่อ่านไม่ออก กระแสไฟฟ้ารวมตัวกันตรงท้องของมัน สายตาถูกบดบัง จึงมองเห็นเงาของเฝิงเทียนสี่ได้เพียงราง ๆ

กระแสไฟฟ้าทรงพลังพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว เสียงเปรี๊ยะปร๊ะแหลมบาดหูดังขึ้นในอากาศ

“เชี่ย! ของจริงนี่หว่า!” เฝิงเทียนสี่รีบหลบไปด้านข้าง มองกระแสไฟฟ้าสายนั้นช็อตโต๊ะจนดำเกรียมและมีควันลอยขึ้นมาในพริบตา แล้วพลันรู้สึกหวาดผวา

ถ้าโดนตัวเข้าไปคงตายคาที่เลยไหมเนี่ย?

เฝิงเทียนสี่สั่นไปทั้งตัว กลอกตาไปมา ก่อนจะตะโกนขอความช่วยเหลือเสียงดัง

“ช่วยด้วย! เจ้าของร้าน รีบมาช่วยฉันเร็ว! หุ่นยนต์ของคุณฆ่าคนแล้ว!”

เขาพูดไปพลางขว้างอาหารบนเคาน์เตอร์ใส่หุ่นยนต์ไปพลาง เท้าก็หลบกระแสไฟฟ้าของมันอย่างว่องไว

【คำเตือน พบผู้ทำลายทรัพย์สินโดยเจตนาในห้องอาหาร ต้องการจับกุมหรือไม่】

เซี่ยเหยียนที่กำลังอยู่ในห้องน้ำ:???

ห้องอาหารงั้นเหรอ? เธอนึกถึงเฝิงเทียนสี่ที่กำลังกินอาหารอยู่ข้างใน

หรือว่าเขากำลังก่อเรื่องอยู่ในนั้น?

“จับกุม!”

......

ในห้องอาหาร เฝิงเทียนสี่เพิ่งจะเตรียมเทโจ๊กทั้งหม้อลงพื้น จู่ ๆ ก็มีกล่องทรงสี่เหลี่ยมปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ครอบร่างเขาไว้แล้วลอยขึ้นกลางอากาศ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป